Zomerliefde

Ik hoorde pas later dat wij op school de VC werden genoemd; de vrijgezellen club, de meidengroep waarvan nog niemand een vriendje had gehad. School kostte me veel moeite en ik had maar weinig aandacht voor al het andere. Dat veranderde op mijn vijftiende, op een camping in Zuid Frankrijk. In het zwembad ontmoette ik Remco.

Scene 1, take 1

 
De jongste zijn heeft vele voordelen. Sinds kort kan ik nog een voordeel aan de lijst toevoegen; broer verblijdt me met allerlei baby benodigdheden.

Het is tenslotte Valentijn

 
We zouden nooit iets weghalen. Dat had ik nota bene zelf voorgeschreven. Praten via de mail ging zoveel makkelijker dan in het echt. Dat kwam niet door de slechts weinige momenten dat we elkaar zagen. Daarin werd na verloop van tijd het gesprek zelfs lastiger. Dagelijkse belevenissen hadden we al zelden uitgewisseld. Die werelden waren zo gescheiden. We wilden het over die andere dingen hebben, de dingen die maakten dat we elkaar bleven opzoeken. Ja, toch? Spanning bouwde zich steeds meer op. De mail was een veiligere, eenvoudigere weg.

Het moment

 
ze keek hem aan maar zei niets
heel laat zei ze nog hallo
uiteindelijk dan toch iets
ze had wel meer gewild zo
maar eigenlijk ook weer niet
een moment van slechts een tel
het ging veel en veel te snel
toen was het alweer geschied

Kusje

 
Je eerste woordje was poes. Niet zo verwonderlijk met zoveel aandacht voor Floortje. Daarna kwamen er snel verschillende woordjes. Ik weet niet eens meer in welke volgorde. Die woorden kwamen veelal door de baby-boekjes die je zelf steeds opnieuw wil doorbladeren. Wij blijven trouw namen en dierengeluiden produceren.

Niet kunnen loslaten

Er wordt zachtjes op zijn deur geklopt. ‘Zie je wel, ze is toch terug gekomen,’ denkt hij. ‘Van die enorme uitval heeft ze spijt.’ Hij glimlacht. Het heeft hem wel aan het denken gezet. Hij wil niet zonder Inge. Hij kan zelfs niet meer zonder haar. Dat zal hij haar ook zo vertellen. ‘Je niet hoeft te kloppen, hoor,’ roept hij. De deur gaat open. Zijn blik blijft op zijn beeldscherm gericht. ‘Ik typ dit mailtje nog even af. Ga je alvast zitten? Of nee, ik heb een beter idee. Ik heb nog een fles wijn onder in de kast staan. Als jij inschenkt, ben ik daarna ook klaar.’ Hij typt snel verder en hoort dat de fles is gevonden. ‘Fantastisch,’ denkt hij. ‘Eind goed, al goed.’ Op het moment dat hij op verzenden klikt, voelt hij de fles met een enorme klap op zijn hoofd neerkomen. Glasscherven en rode wijn vliegen in het rond. Hij grijpt naar zijn hoofd. Loopt er nou ook bloed in zijn ogen? Dan komt een volgende klap. Ook met de rest van de fles wordt zijn hoofd hard geraakt. Het glas snijdt door zijn vingers die hij beschermend op zijn hoofd had gelegd. Hij valt neer op zijn toetsenbord.

Licht ontvlambaar

De politieagent zei dat ik geluk had gehad. Als de brandweer iets later was gekomen, was ik er niet meer geweest. Toch voelde het echt anders. Na één nachtje in het ziekenhuis mocht ik naar huis. Naar huis. Waarheen dan?

Baileys chocolate orange

In oktober 2011 zag ik hem voor het eerst in de Allerhande en een dag later vertelde ik dat op mijn werk. Soms onthoud je rare dingen. Het was de laatste week voor mijn zwangerschapsverlof en tijdens de koffiepauze bespraken we wat ik na de bevalling direct weer wilde gaan eten of drinken. Zo vertelde ik over de fles champagne die al koud lag, rosbief en filet americain. En oh ja, wat had ik nou toch gezien; Baileys was er nu ook in de smaak chocolate orange, die zou er ook komen! Baileys mint chocolate kende ik al en vond ik heerlijk, zodoende leek deze nieuwe variant me ook een succes.

Waterbreuk

Vlak na je geboorte wisten we al dat dit ons te wachten stond. Je had een waterbreuk en daarom was er een operatie nodig als je één jaar was.

Kerststal

De kerststal hadden we vorig jaar al gekocht. Elk jaar vul ik de kerstcollectie met één item aan. Een kerststal stond al een aantal jaar op het wensenlijstje. Toen ik deze in een folder zag, wilde ik hem meteen hebben. Oftewel, papa ging hem diezelfde dag nog halen. Afgelopen kerst stond hij onder onze kamerhoge kerstboom. Je had wel al wat oog voor de lampjes en glitters in de boom, maar daar hield het wel bij op.

Kan je het billyen?

Er is een nieuw werkwoord bij ons thuis geïntroduceerd; billyen. Zinnen als ‘Kan je het wel billyen?’ of ‘Is het wel billybaar?’ zijn normale taal geworden. Daarvoor hadden we nog even een fase met Billy als zelfstandig naamwoord; ‘Lukt het met de Billy?’

Eerste risicovolle ontdekkingstocht

Zoals een goede baby betaamd ben je nieuwsgierig naar alles. Inmiddels rol je in no-time van je rug naar je buik. Met je handen draai je jezelf zo alle kanten op. Maar vooruit komen, ho maar. Soms ga je wel achteruit, maar dat heb je dan zelf niet eens door. Het is voor mama nog wel even makkelijk zo. Een beetje opletten is voldoende en jij vermaakt je opperbest.

Fruithapje

‘Oh, Frida kom snel! Neem François ook mee, want hier gaan we wel een tijdje blijven!’
‘Het staat allemaal gewoon op het aanrecht! Heb je het Freek ook al verteld. Er is zo veel!’
‘Zo, dat is allemaal echt lekker zoet. Ik zit gewoon al vol, Frida.’
‘Heb je nou wat te klagen Fransje?’
‘Nee, nee, ik ga wel even uitbuiken onder in die schaal.’

Eerste keer op de fiets

Al maanden had ik het erover. Ik zag het al helemaal voor me. Samen op de fiets. Jij voorop in je stoeltje en ik er achter. Gezellig keuvelend op pad. Geen wandelingen meer naar de kinderopvang, maar een nieuw ochtendritueel met ons fietstochtje erin. Ik bleef wel realistisch; ik had al een Jip en Janneke regenponcho voor je gekocht. Het passen van dat ding vond je in ieder geval fantastisch.

Het uiterste

weer iets dat ze van hem moet
hij bedoelt het echt wel goed
ze telt tot tien en zucht zacht

Eerste keer winnen

De baby-marketing zit goed in elkaar. Want ja, ook ik wilde die dozen met gratis producten en daarmee gaf ik meteen het startsignaal voor het krijgen van heel veel post. Er moest in de voorbereidingsfase ook veel aangeschaft worden. Winkels hielpen me met uitzetlijsten om vooral niet te weinig te kopen. Dat werkte. Ik wilde tenslotte het beste en ook het leukste voor jou.

Eerste keer verliefd

Je hebt het overduidelijk zwaar te pakken. Zodra je haar maar denkt te horen, scan je de ruimte om te zoeken waar ze is. Het maakt niet uit wat je aan het doen bent. Een heerlijke maaltijd, een goed gesprek. Alles wijkt ervoor.

Reis om de wereld in 80 woorden

Fietsend door mijn stad. Ik zie fotograferende Japanners bij het Vredespaleis. Over de kinderkopjes van het Binnenhof. Mijn rammelende fietsslot zorgt dat ik de ruimte krijg. Een aantal Amerikanen kijkt op. De witte gympen en sokken zijn niet te missen. Onder de Chinese poort door China Town in. Zelfs de straatnaambordjes zijn in het Chinees. Nog even boodschappen doen op de Haagse Markt. Zoveel verschillende exotische producten alsook mensen. Ik hoef niet ver te reizen om de wereld te zien.

Een othematoom

Vorige week kreeg je opeens een dik oor. Ik dacht dat het een ontsteking was en dat het vocht wat ik voelde wel weer weg zou trekken. Na een paar dagen was jij het helemaal zat. Je liep te schudden met je kop en wilde eigenlijk alleen nog maar liggen en belangrijker; niet aangeraakt worden. Zodra ik maar met een vinger naar je oor wees begon je al te blazen.

In memoriam Lupus

Vandaag hebben we je laten gaan. Wat is dat moeilijk. Ik had gedacht dat ik al zoveel tranen in de maanden hiervoor had gelaten, dat er vast een vorm van berusting zou komen als je er niet meer zou zijn. Zo werkt dat blijkbaar niet.

Schaapjes tellen

Ook al had ik me voorgenomen niet zo debiel tegen je te gaan doen; het gaat vanzelf.
‘Mama is hier! Ben je leuk aan het spelen? Ja, daar loopt de poes. Volgens mij moeten wij boven even je luier gaan wisselen. Houd je mama goed vast? Ja, we zijn in jouw kamer. Zo, lig je lekker? Voor de zekerheid doen we ook maar even je sokjes uit.’

Geen zin in rechts

Na een paar weken was het overduidelijk. Waarom zou je naar rechts gaan kijken als er links al genoeg te zien is? Je bed werd gedraaid. Misschien keek je wel naar het raam voor het licht. Dat bleek niet het geval. Het uitzicht op je kast vond je ook prima. Dan nog maar een kwartslag draaien, zodat aan je linkerzijde alleen een witte muur was. De rechterzijde van je bed werd interessanter gemaakt met twee konijntjes. Ook dat maakte je allemaal niets uit.

Op pad met de kinderwagen

Als ik naar buiten ga met de kinderwagen is de wereld anders. Dat verbaasde me niets toen ik voor de eerste keer de deur uitging. Dat was voor een korte wandeling waarbij het al meer dan een kwartier duurde, voordat ik überhaupt buiten was. Heeft hij voldoende kleertjes aan? Dekentje en mutsje? Fototoestel? Zit alles in de luiertas wat we maar nodig zouden kunnen hebben? En daar gingen we! Ik had helemaal geen oog voor de omgeving. Ik keek alleen maar in de wagen.

Eerste keer naar de kinderopvang

Vroeg! Je vond het veel te vroeg. Voor je eerste fles moest je altijd al wakker gemaakt worden. Daarna had je wel even zin in spelen, maar het liefst sliep je nog even door. Als het kon zelfs bij papa en mama in bed. Dan hield je opeens heel stilletjes je ogen dicht, zo van kijk mij hier nou lief liggen. Laat me maar lekker hier blijven slapen. In je eigen bed ging dat anders. Daar moest je eerst een kwartiertje jengelen, voordat je in slaap viel.

Eerste hapje

Hieperdepiep! Vier maanden! Ik was me al weken aan het voorbereiden op dit grote moment. We mochten gaan beginnen met vaste voeding.

Tweede keer ziek

Het zou een spannende week gaan worden; jij naar de kinderopvang en ik voor het eerst weer werken. Zodoende waren we maandag en dinsdag al een paar uurtjes op de kinderopvang om te wennen. Ook dat was eigenlijk al spannend en vooral voor mij waren dat dagen vol emoties.

Sudoku

Sinds een half jaartje heb ik een nieuwe beste vriend. Geleidelijk heeft hij een onuitwisbare plek in mijn leven ingenomen. Op de moeilijke momenten wend ik mij tot hem. Hij zorgt dat ik even stop met piekeren. Hij geeft afleiding van hetgeen waar ik maar niet los van kan komen. Het duurt soms even voordat hij mijn volledige aandacht heeft, maar als het zover is, dan blijf ik in zijn greep. Na ons momentje samen ben ik vaak iets rustiger en kan ik alles weer wat meer van een afstandje zien en relativeren.

Vies?

Hoe krijg je het voor elkaar. Bij een poepluier duw je de inhoud er bij je benen uit en tijdens het verschonen veeg je nog even met je been door alles heen. Net voordat je nieuwe luier om is ga je plassen, zodat zowel jij als ik onder zitten. Na het drinken spuug je nog wat melk terug, goed gemikt over mijn schone kleren.

Eerste keer ziek

Zondagavond gooide je een deel van je flesje weer naar buiten. Een boertje over de schouder was nooit een probleem. Deze keer kwam er een grote golf melk mee. Onvoorstelbaar hoe ver je dat spuugde. In je drie levensmaanden was drinken nooit een probleem geweest. Alle flesjes gingen er in hoog tempo in. Misschien had je gewoon even genoeg gehad.

Gravity

 

Het blijft terugkomen. Wel iets minder vaak dan in het begin, maar toch. De meest simpele dingen zorgen ervoor. Een uitspraak, een situatie, een bepaalde plek. Soms kan ik niet eens bedenken wat de aanleiding was. Opeens komt er wat in mijn gedachten.

De ijskoningin

Ik kijk op mijn telefoon. Belt hij nou alweer? Ik druk hem weg. Er volgt geen signaal dat er een bericht is ingesproken. Na het achterlaten van twee berichten heeft hij dat gelukkig opgegeven. Hoelang duurt het nog voordat hij stopt met bellen? Heeft hij dan echt een plaat voor zijn kop?

Fly me to the moon

 
Rood aangelopen, de ogen stijf dichtgeknepen en de mond zo ver mogelijk open. Huilen huilen huilen. Met lange uithalen en onvoorstelbaar hard. Armen stijf tegen je aan gedrukt en de handen dichtgeknepen tot stevige knuisten. Amper een maand oud ervoer je van alles.

Als je het doet…

Daar loop ik dan. Het zachte katoen van mijn zomerjurk wappert verkoelend tegen mijn benen. Het witte strand recht voor mij zou zo voor reclamedoeleinden gebruikt kunnen worden. Aan iedere hand loopt een dolgelukkige peuter. Ze kunnen niet wachten om met de meegebrachte schepjes en emmertjes het zand in te duiken. Dit is duidelijk het begin van nieuw geluk.

De wolf, de geit en de kool

Al een aantal keer heb ik ’s avonds als lief thuis komt verteld dat er vandaag weer een gevalletje ‘wolf, geit en kool’ was. Ik weet trouwens nog precies waar ik het raadsel van de wolf, de geit en de kool ontdekte. Dat was in mijn kleuterjaren in het Evoluon. Het Evoluon was toen nog een museum over wetenschap en techniek waar je veel zelf kon bedienen. Het raadsel van de wolf, de geit en de kool loste je op door knoppen in te drukken. Hoe dat met die knoppen precies werkte weet ik niet meer, maar ik weet nog wel dat ik het fantastisch vond.

Welk type ouder ben jij?

Voor deze kersverse moeder gaat er een compleet nieuwe wereld open. Behalve dat het prachtig is, heb ik ook last van onzekerheid. Hoe moet ik het doen? Doe ik het wel goed? Vervolgens ga ik op zoek naar kennis. Internet staat er vol mee en er zijn boeken genoeg om de hele kindertijd door te komen. Ik kom onderwerpen tegen waar ik überhaupt nog niet over heb nagedacht. De vraag is dus of al dat lezen mij wel helpt.

Kraamtijd

 
De kraamtijd. Zo worden de eerste zes weken na een bevalling wel eens genoemd. Ik kan er inmiddels over meepraten en vertellen dat het een heftige tijd was waarin er van alle kanten zoveel op me afkwam, dat ik soms simpelweg even het dekbed over mijn hoofd wilde trekken, zodat ik niemand hoefde te zien.

Starbucks

Zaterdag 12 november stond er in de NRC een stuk over Starbucks. Naast de vestigingen op Schiphol en de NS stations zijn er inmiddels in Amsterdam twee winkels geopend. Ik heb al lange tijd een Starbucks verslaving. Toch stond ik niet te juichen toen er Starbucks vestigingen op NS stations kwamen. Dat paste namelijk niet bij mijn beleving van Starbucks.

Bevalling

De uitgerekende datum passeerde en er gebeurde helemaal niets. De kleine vond het binnen prima en peinsde er niet over om überhaupt te gaan indalen. De gynaecoloog gaf hem ook helemaal gelijk; wie verlaat er uit vrije wil een gratis privé jacuzzi met all-inclusive arrangement? Ik voelde me goed, maar ging me wel realiseren dat als er vanzelf niets gebeurde, er in het ziekenhuis actie ondernomen zou worden. Daar had ik geen zin in.

Geboren

 

 

 

 

 

 

 

 

in negen maanden tederheid
bracht jij ons nieuwe energie
een enorm bijzondere tijd

Gluren

‘Daan zegt dat Sinterklaas niet bestaat.’
‘Dat is niet waar. Wij gaan zelf naar de intocht kijken en er is ook het Sinterklaas journaal.’
‘Ja, maar soms zie je op tv een hele andere Sinterklaas.’
‘Mama vertelde toch dat er hulp-Sinterklazen zijn. Het is anders veel te veel werk voor hem.’

Haar paradijs

 

haar kamer was haar vesting
de buitenwereld te hard
maakte ze geen goede start
leefde zo haar beleving

Er was eens

er was eens een keer
een lieflijk meisje
de stiefmoeder weer
zong een vals wijsje

ze kreeg veel taken
het schoonmaakwerk thuis
en eten maken
ook veel buitenshuis

Redding uit onverwachte hoek

Ik had verwacht het langer voor mezelf te kunnen houden, totdat het aan mijn buik te zien zou zijn. Die voorbereidingstijd was voor mijn plan ook zeker nodig. Door de misselijkheid lukte het echter niet om de zwangerschap zo lang voor Donald verborgen te houden. Ik kon hem nog even wijs maken dat het een voedselvergiftiging was. Na een paar dagen viel ik echter door de mand; ‘Schatje, dacht je dat ik hier boos over zou zijn?’

Cocktail

1989. Ik was veertien jaar en waar draaide toen
alles om? Vriendinnetjes en school. Nee, nog
net niet om jongens, dat zat er wel al aan te komen. Was ik daar wat laat mee?
Wat was er belangrijk op school? De agenda! Met veel zorg zocht je ruim voor het begin van het schooljaar de agenda uit, de duurste aanschaf voor een schooljaar. Daarna begon de fase van het personifiëren daarvan. Verhaaltjes door vriendinnetjes, tekeningen, stickers. Dit alles met veel roze. Ja, ik was een echt meisje. Die agenda’s zijn het enige dat ik uit de schooltijd heb bewaard. Bij een opruimactie ontdekte ik de doos en moest ik weer aan die
tijd denken. Er kwam nog steeds een walm van
geurpenneninkt uit.

Zwanger

Het is zover. Vanaf zwangerschapsweek 37 moet je je bed op klossen zetten, omdat dat een goede werkhoogte voor de verloskundige en de kraamhulp is. Die zijn echter nog lang niet in zicht en hoe kom ik er zelf nou nog in en uit? Is dat eigenlijk niet belangrijker? Zeker omdat ik er ’s-nachts bijna elk uur uit moet voor het toilet?

Dansles

Op mijn 14^e ging ik op dansles. Vast zoals dat bij vele meisjes op die leeftijd gaat; met je vriendinnen. Ik vond het fantastisch. Het was ook het begin van ‘het uitgaan’. Op vrijdagavond hadden we les en op zaterdagavond was er ‘vrij dansen’. Van de beginnersgroep, gingen we naar Brons, daarna kwam Zilver, Zilver ster 1 en toen we twee jaar later met Zilver ster 2 startten was meer dan de helft van de meidengroep afgehaakt.

Spijt

Zal ik? Zal ik het doen? Het blijft knagen. Op rustige momenten komt het weer in mijn gedachten. De juiste voorvallen of mensen om me heen en het zit opnieuw in mijn hoofd. Het blijft me bezig houden.

De lijst

Mijn vriendinnen kenden allemaal mijn lijst. In mijn slaapkamer hing hij aan de muur. Er was genoeg ruimte onderaan om nieuwe dingen erbij te schrijven, maar dat was niet meer gebeurd. Hij was wel af zo. In de zoektochten op internet naar mijn vorm van kanker, ontdekte ik de Bucket List; een lijst van dingen die je wilt doen voor je doodgaat. Ik vond het een aardig idee, maar deed er niets mee. Dat kwam pas later, toen ik te horen kreeg dat ik uitbehandeld was.

De ontmoeting

Ik geloof er eigenlijk niks van. Als mensen aangeven dat het echt niet uitmaakt in wat voor soort auto ze rijden. Wij zijn in ieder geval niet zo. Als ik in een mooie wagen mag stappen, is dat al meteen goed voor mijn humeur.

Twitter

Twitter. Mis ik daar iets aan als ik het niet heb? Een hashtag? Wat is dat? Heeft iemand dat woord ooit gebruikt, voordat hij iets met Twitter ging doen?