Liefde & lust

Ik zie gelukkig al fietsen van mijn vriendinnen staan. Ik ben nooit zo’n held om alleen naar feestjes te gaan. Maar ja, ik ben alleen thuis nu mijn vriend voor zijn werk op reis is. Dat is wel even wennen als je al vijftien jaar samenwoont. Die schoenen met hakjes zijn toch eigenlijk niet handig bij een strandtent. Stom, niet over nagedacht, ik was teveel bezig om er leuk uit te zien.

Bij binnenkomst staan er meteen bladen met glazen prosecco klaar. Dat begint goed. Mijn vriendinnen heb ik ook snel gevonden. Het is gezellig. We kletsen wat af, maar ik ben er toch niet helemaal bij. Mijn blik glijdt wat over de groep en blijft hangen bij iemand die strak terugkijkt. Ik bloos, ik kijk weg en kijk weer terug en hij kijkt nog steeds. Snel pak ik nog maar een prosecco en stort me in het verhaal van mijn vriendinnen. In mijn achterhoofd laat het me niet los. Ik kijk weer, hij is inmiddels dichterbij gekomen. Ach wat, het is een feestje, een beetje flirten kan toch best wel, en ik kijk weer terug.

Dit is voor hem aanleiding om op me af te stappen met twee glazen prosecco. Hij geeft er een aan mij en er volgt een vrolijk oppervlakkig gesprekje. Hij is echt leuk. Hij stelt voor een stukje over het strand te lopen. Waarom niet? We lopen van de groep weg, ik doe mijn schoenen uit en de wind waait heerlijk door mijn haar. Hij legt zijn hand op het onderste deel van mijn rug. Een tinteling gaat door me heen. Het gesprek wordt moeizamer. Ik voel een kriebel nu we hier samen lopen. Ik zie dat hij een fles en twee glazen heeft meegenomen. Na een eindje lopen gaan we zitten om wat te drinken.

Wat is hij galant. Hij ruikt heerlijk. De alcohol benevelt mijn denkvermogen. Ik zit gewoon te staren. Hij komt dichterbij. Een zoen op mijn wang en hij verplaatst zich naar mijn nek. Ik tril ervan. Hij merkt het, kijkt me aan en slaat zijn armen om me heen. Ik smelt weg. Dit voelt fantastisch. Hij raakt me aan op de juiste plekken. Nooit geweten dat je zo in elkaar kan opgaan. Ergens roept een klein stemmetje dat dit niet kan, maar ik kan geen woorden meer uitbrengen. Ik onderga het in volle extase. Ik hoor mezelf geluiden uiten waarvan ik niet wist dat ik ze in me had.

Ik kom weer wat bij mijn positieven nu de zon begint te schijnen. De hoofdpijn door de drank zal daar vast ook een rol bij spelen. Ik lig wel heerlijk zo in het zand in zijn armen. Maar ik heb ook een enorme baksteen in mijn maag over wat ik heb gedaan. Dit kan natuurlijk helemaal niet. De drank is een veel te mager excuus. Wat nu?

Geschreven voor de augustus uitdaging van de hyve Het Muziekverhaal.

BLØF – Aan de kust

hier aan de kust, de Zeeuwse kust
waar de liefde van de lust
steeds maar weer zal gaan verliezen
omdat ze nooit kan kiezen
tussen goed en niet zo kwaad
maar dat is zoals het gaat
hier aan de kust


23/08/09

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s