Niet meer te vertrouwen

Missie volbracht, althans bijna. Ik lig nog na te genieten in bed. We hebben het net gedaan. Dit was werkelijk de beste keer ooit, of heb ik het te lang niet meer gedaan? In ieder geval is het een zeer aangenaam onverwacht bijeffect.

Een paar weken geleden was ik op tennisles gegaan. Mijn ooit beste vriendin stimuleerde me om er weer eens uit te gaan. Daar had ze ook wel gelijk in. Ik sloot mezelf op na het beëindigen van mijn relatie. Zij ontdekte dat hij vreemd was gegaan en vond dat ze dit mij en tevens al onze vrienden moest vertellen. Ze gaf duidelijk aan dat ik niet bij hem kon blijven, hij was tenslotte niet meer te vertrouwen. Het leek haast dat ik haar dankbaar moest zijn, nu had ik op tijd zijn ware aard ontdekt. Hij gaf het vreemdgaan toe en de sociale druk die ik voelde was zo groot, dat ik het uitmaakte. Later vroeg ik me af of ik dit niet door de vingers had willen zien. Het contact met mijn vriendin liet ik verwateren. Zelf belde ze wel nog af en toe en ik luisterde half naar haar verhalen.

Zo ontstond het idee van tennisles. Zij vertelde mij in een telefoongesprek dat ze op een feestje haar nieuwe vriend had ontmoet. Ze waren nu al maanden een stel. Hij was tennisleraar en ik was toch wel nieuwsgierig. Bij het maken van de eerste afspraak was ik zo slim geweest om mezelf een andere voornaam te geven, misschien had zij namelijk wel over me verteld. Ik had ook een goed verhaal verzonnen waarom ik specifiek naar hem vroeg, maar dat was allemaal niet nodig. Er werd nergens naar gevraagd. Hij was inderdaad erg aantrekkelijk. Het tennissen pakte ik aardig snel op. Ik merkte dat hij het erg leuk vond om mij les te geven en zo groeide langzaam mijn plan. Ik was verbaasd hoe prachtig alles volgens plan verliep.

Genoeg getreuzeld, ik moet het wel afronden voordat hij wakker wordt. Ik had mijn mobieltje al naast het bed gelegd. Ik houd mijn arm omhoog en maak een foto van ons beiden. Ik sta er maar ten dele op, maar waar het om gaat is duidelijk te zien. Zijn blote lichaam gevouwen om het mijne spreekt boekdelen. Ik kruip voorzichtig weg en zoek mijn kleren bij elkaar. Nadat ik de voordeur zachtjes achter me dicht heb getrokken, pak ik mijn mobieltje weer. Ik stuur de foto naar haar met de tekst; ‘ook niet meer te vertrouwen’. Missie volbracht.


Geschreven voor de juni opdracht van Het Fantasierijk.

Juni is de maand van het spannende boek. Het Fantasierijk sluit zich graag aan. Schrijf een spannend verhaal van maximaal 500 woorden. Er mag geen moord en doodslag in voorkomen en bloed is evenmin toegestaan.

19/06/09

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s