The carol that you sing, right within your heart

Met veel tegenzin was ik in de auto gaan zitten. De achterbank was nog neergeklapt. ‘Een meevaller,’ grinnikte ik cynisch in mezelf. Ik deed de radio aan en er tetterde meteen een kerstliedje uit. Snel deed ik de radio weer uit. Het liedje bleef echter in mijn hoofd zeuren en dan kon ik net zo goed de radio weer aanzetten. De radio ging dus weer aan. ‘Nou dame, dit wordt een mooi symbolisch nieuw begin, hup rijden,’ sprak ik mezelf vermanend toe en startte de motor.

Begin december had hij verteld dat hij een ander had ontmoet. Eigenlijk was ik niet eens verbaasd. Dat bijzondere gevoel van samen zijn was al maanden weg. Ik begreep het nog steeds niet. Jaren was het goed gegaan, maar ergens waren we minder voor elkaar gaan betekenen. We hadden het beiden opgemerkt, maakten er wrange opmerkingen over naar elkaar. We werden afstandelijker, zowel in wat we met elkaar bespraken als in onze aanrakingen. Toen de fase kwam dat we alleen nog op routine samenwoonden, had ik natuurlijk kunnen weten dat het eind in zicht kwam. Ik had me inmiddels echter teruggetrokken in mijn eigen wereldje en had blijkbaar nergens meer oog voor gehad.

Hij vertelde dat hij meteen bij haar ging wonen. Mijn wereld stortte in. Het leek wel of ik opeens wakker werd en me realiseerde wat er de afgelopen maanden was gebeurd. Hij ging gelijk dozen inpakken en na een paar autoritjes kwam hij mij de sleutels van zowel het huis als de auto brengen. Ik zat nog steeds stil op de bank. Het was een raar moment. Zonder verder oogcontact legde hij de sleutels naast me en liep weg. Het geluid van de deur die dichtgetrokken werd voelde ik tot in mijn maag.

Sinds dat moment was ik de deur niet meer uit geweest. Ik had vele dagen in bed en op de bank doorgebracht. Ik kon niks meer. Maar nu was dan toch dat stemmetje in mijn hoofd teruggekomen dat me op pad stuurde. Ik had de auto inmiddels alweer geparkeerd, het was ook niet zo ver, maar met de auto wel zo handig. Ik realiseerde me dat ik nog steeds kerstliedjes neuriede, terwijl ik vast al tien minuten in een koude auto doelloos naar buiten aan het staren was. Op het moment dat ik dit besefte, zag ik ook dat hij waarschijnlijk al die tijd naar mij had staan kijken. Ik begon te blozen, twijfelde of ik niet meteen rechtsomkeert zou maken, maar zijn blik haalde me uit deze twijfel. Ik stapte uit en liep op hem af.

‘Ik zoek een kerstboom,’ stotterde ik tegen hem. ‘Jeetje, wat een domme opmerking,’ dacht ik direct, ‘hij is kerstboomverkoper, er zijn hier alleen maar kerstbomen, wat zou ik hier anders komen doen?’ Hij zag dat ik me ongemakkelijk voelde en ik zag een grote glimlach en verdronk in zijn prachtige ogen. ‘Nou schoonheid, dan gaan we toch een mooie boom voor je uitzoeken,’ zei hij, terwijl hij zijn arm om me heen sloeg en me een bos vol dennenbomen inleidde.

Geschreven voor de kerst-estafette van de hyve Het Muziekverhaal.

Perry Como – It’s beginning to look a lot like Christmas


it’s beginning to look a lot like Christmas
soon the bells will start
and the thing that will make them ring
is the carol that you sing
right within your heart

18/12/09

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s