Melancholie

zoals we toen samen stonden
elkaar ongeveer verslonden
voelde mijn binnenste bonken

onvoorstelbaar opgewonden
had ik dan toch echt gevonden
wat utopisch had geklonken

al voelde ik me verbonden
het ging nergens in uitmonden
nog terend op oude vonken

steeds meer eenzame avonden
lijdzaam likte ik mijn wonden
was ik dan zo diep gezonken

in melancholie verdronken

Advertenties

Een gedachte over “Melancholie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s