Kersttradities

De boter kleurt mooi goudbruin. Tijd om de bloedworst erin te leggen. Ik staar in de pan. Iedereen heeft wel een paar tradities rond de kerstdagen. Dit is er eentje van mij sinds ik alleen ben. Ik weet niet eens of hij ervan hield.

Om me heen zie ik hoe iedereen met de kerstdagen bezig is. Op het werk nemen collega’s vrij. Ik hoor de verhalen over alle gezinsactiviteiten en besef me dat ik dat allemaal niet heb. Dat geeft een enorme rust.

Wat een stress en gedoe waren er altijd in die dagen voor kerst. Zijn daadkrachtige zelfverzekerdheid waar ik zo van hield, haalde in die tijd juist het slechtste in hem naar boven. Zelfs de viering van de feestdagen moest naar zijn inzicht. Naarmate we langer samen waren, leek het alsof hij zich steeds meer kon permitteren. Niet alleen zijn familie, maar ook ik was gestopt met weerwoord geven.

Een traditie die ik wel uit zijn tijd in stand houd, is de kerstboom. Ook al ben ik alleen, elk jaar haal ik een grote boom in huis. Toen we dit huis kochten, wezen we elkaar al lachend op de ultieme plek voor de boom. We vielen voor de bijzondere indeling met de woonlaag op de eerste etage met nog een vide daarbij. In die vide zagen we de kerstboom al voor ons.

De eerste kerst vervloekten we ons idee, op het moment dat we de boom naar de eerste verdieping sjouwden. Zo’n hoge, zware boom met z’n tweeën door een trapgat manoeuvreren, werd een grote scheldpartij. De kerstsfeer was ver te zoeken.

Dat laatste jaar kochten we weer een kolossale boom. Ik zag er al tegenop om hem samen naar boven te tillen. We waren nog geen traptrede onderweg of het getier begon al. Ik moest hem meer naar rechts, naar links, omhoog of omlaag richten. En ondertussen was er ook nog ruimte om te roepen dat ik niet genoeg mee tilde en inzicht had. Dit alles met luide stem en de nodige scheldwoorden aan mijn adres.

We waren bijna boven. Hij was compleet over zijn toeren. Dat ik niet reageerde, maakte het vast alleen maar erger. Hij stond onder mij met de onderkant van de boom in zijn handen en ik liet los. Hij viel omlaag en de boom landde op hem. Vervolgens was het stil, heerlijk stil. Niet veel later vloeide helder rood over onze witte tegels. Ik heb daar nog lang naar staan kijken, voordat ik van de trap afkwam.

Uiteindelijk heb ik met veel moeite die boom zelf boven neergezet. Ik wist meteen dat dit een kersttraditie zou worden.

Geschreven voor de december opdracht ‘Kerstmis’ van de hyve CdlC.

Advertenties

4 gedachtes over “Kersttradities

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s