Tijd voor verandering

Het wachten in de auto valt ook deze avond mee. Na ruim een uur komt mijn onderzoeksubject de sportschool weer uit. Ik maak een foto op het moment dat hij hoffelijk de deur openhoudt voor een dame die naar binnen wil. Ik had deze foto helemaal niet hoeven maken, ik doe het ook meer voor mezelf. Het is geen straf om deze mooie galante man nog wat scherper op mijn camera te kunnen terugzien. Ik wacht tot hij wegrijdt en ga er op gepaste afstand achteraan. De route is duidelijk, hij gaat naar huis. Ik rijd er achteraan en schrijf de tijd op dat hij thuis komt.

Mijn opdrachtgevers zijn grotendeels in twee categorieën in te delen. Het zijn bijna altijd welgestelde vrouwen die willen dat ik hun man volg. De eerste categorie betreft de vrouwen wiens man inderdaad vreemd gaat. Ze weten al zoveel signalen te noemen en toch blijven ze het voor zichzelf ontkennen. Pas als ik met een foto kom, nemen ze hun eigen bevindingen serieus. De tweede categorie betreft de vrouwen die een prima vent hebben, maar voor wie het nooit goed genoeg is. Ze zeuren, waardoor de man wellicht terecht wat meer afstand neemt, maar nog steeds een goede partner is.

Ik weet al bij het intake gesprek welke categorie het betreft. In het daaropvolgende onderzoekswerk zit ik er nooit naast. Mijn energie gaat voornamelijk in het contact met de opdrachtgever zitten. Natuurlijk gaat het eigenlijk puur om de feiten, maar de manier waarop ik het breng, dat is het meest waardevolle wat de opdrachtgever mee naar huis neemt. Ik probeer de dames een zetje in de goede richting te geven, zodat ze toch enigszins positief met een veranderde houding afscheid van me nemen. Ik weet dat ik dat goed doe; door mond-tot-mond reclame heb ik continue voldoende opdrachten. Maar wellicht daardoor wel bijna altijd in die twee categorieën.

Het volgen van de mannen is een totaal andere kant van het werk. Daar moet je in op kunnen gaan, anders breekt al dat wachten je op. Het is juist het spel de man te leren kennen, zonder dat hij jou in het vizier heeft. Al na korte tijd leef je zijn leven mee. Dat is ook nodig, want je moet hem net een stap voor zijn. Anders heb je het cruciale moment net niet op camera vastgelegd. Je moet er van houden zo op te gaan in het leven van je onderzoeksubject, vervolgens presenteer je de resultaten ook het beste aan de opdrachtgever.

Toch is er het besef gekomen dat ik met dit werk moet stoppen. Door dat posten op alle mogelijke uren van de dag heb ik zelf geen sociaal leven meer over. Toen ik me dat realiseerde, ben ik de opdrachten al gaan afbouwen. Het lukt me echter maar niet om het definitief te beëindigen. Tot nu. Ik kijk nog een keer naar de foto en ben overtuigd van mijn plan.

Morgen toon ik de foto aan de opdrachtgever. Met een simpel verhaal bevestig ik zo haar vermoedens. Ik jut haar nog een beetje op en dan weet ik dat de wankele huisvrede dezelfde avond nog compleet verstoord zal zijn. Zij verdient hem simpelweg niet. Ik ga me inschrijven bij die sportschool en de rest komt daarna helemaal goed.

Advertenties

4 gedachtes over “Tijd voor verandering

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s