De lijst

Mijn vriendinnen kenden allemaal mijn lijst. In mijn slaapkamer hing hij aan de muur. Er was genoeg ruimte onderaan om nieuwe dingen erbij te schrijven, maar dat was niet meer gebeurd. Hij was wel af zo. In de zoektochten op internet naar mijn vorm van kanker, ontdekte ik de Bucket List; een lijst van dingen die je wilt doen voor je doodgaat. Ik vond het een aardig idee, maar deed er niets mee. Dat kwam pas later, toen ik te horen kreeg dat ik uitbehandeld was.

De eerste dagen na die boodschap leek alles stil te staan. Ik zag überhaupt geen toekomst meer. Waarvoor deed ik nog mijn best op school? Vervolgens realiseerde ik me dat ik de komende tijd niet meer zoveel in het ziekenhuis zou zijn. Er kwamen geen behandelingen meer waar ik juist zieker van werd. Ik kon echt meer gaan doen, maar wat? Als ik dan nog zo weinig tijd had, wilde ik wel de juiste keuzes maken. Zo ontstond mijn Bucket List.

De eerste punten lagen voor de hand. Ik wilde mijn VWO afronden. Ik was bijna klaar en stond er goed voor. Achttien jaar worden was haalbaar, want dat was al deze zomer. Ik wilde dat vieren met mijn vriendinnen. Dat schreef ik erbij. Daarnaast waren er nog wat reisjes, concerten en andere dingen die ik wilde doen.

Ook had ik ‘de liefde bedrijven’ opgeschreven. Ik vond ‘seks’ te plat klinken en wilde ook wel meer dan dat. Ik had ook wel verliefd worden en een relatie krijgen kunnen opschrijven, maar dat leek me niet meer haalbaar. Eerlijkgezegd verwachtte ik niet dat dit punt van mijn lijst zou gaan lukken. Als preutse, onervaren tiener zou ik me niet opeens als femme fatale opstellen. Maar toch, als dan echt dat eind kwam, zou het niet mooi zijn als ik hier met zinderende herinneringen aan terug zou kunnen denken? Mijn vriendinnen hadden giechelende opmerkingen gemaakt, maar ze begrepen het wel.

Het ging goed met het afstrepen van mijn lijst. Het gaf een voldaan gevoel om te zien wat ik allemaal al had bereikt. Mijn VWO was gehaald en vanavond was het feestje met mijn vriendinnen voor mijn achttiende verjaardag. We gingen de stad in en zouden daarna allemaal bij elkaar blijven slapen. Het was heerlijk om mij op te tutten. Ik had een nieuwe jurk aan en schoenen met hoge hakken. Mijn ouders moesten even slikken toen ze me weg zagen gaan. Dit was niet meer hun dochter die op school zat, maar een echte jongedame.

Het liefst waren we natuurlijk naar een discotheek gegaan, maar dat kon ik helaas niet meer. Het werd dus een avondje uit eten. Mijn vriendinnen hadden alles geregeld en het ging perfect. Ik voelde me goed en na het eten bleven we gezellig nog wat drinken.

Ik stond op om bij de bar nog een rondje drankjes te vragen en daar zat hij. Ik had er eerder nog niemand zien zitten. Na mijn bestelling schoot hij me aan. Ik was te verbouwereerd om meteen iets terug te zeggen. De glimlach die volgde, maakte dat ik bijna door mijn benen zakte van verrukking. Hij zag het en schoof een barkruk dichterbij. De barman bracht mijn bestelling naar onze tafel en ik raakte in gesprek aan de bar. Wat was hij aantrekkelijk en charmant. Hoe kon hij interesse in mij hebben? Zijn hand op mijn knie zorgde voor een tinteling door mijn hele lijf. Ik draaide even naar mijn vriendinnen. Lachend keken ze naar mij. Toen had ik het door. Ze hadden gezegd dat ik mijn cadeau nog zou krijgen. Dit was het dus.

Een van mijn vriendinnen kwam op me af. Een beetje schuchter zei ze dat zij allemaal wel wilden gaan. Ze zaten er tenslotte al een uurtje zonder mij.
‘Dat is goed,’ was mijn antwoord.
‘Je gaat niet mee? Weet je het zeker?’
‘Ja echt, ik vind het echt goed,’ zei ik met een knipoog. Ik boog naar voren en gaf haar een zoen op haar wang en fluisterde nog zacht ‘Dankjewel!’

Niet veel later stelde hij voor om te gaan. Als vanzelfsprekend ging ik met hem mee. Buiten sloeg hij een arm om me heen en liepen we samen weg. Wat voelde dit goed! Ik leunde stevig tegen hem aan en keek naar zijn gezicht. Het oogcontact was intens en werd gevolgd door een onvergetelijke zoen. Ik kon niet meer nadenken, maar dat wilde ik ook niet. Ik kreeg wat ik zo vurig wenste en zou mijn remmingen het niet laten verpesten. Zonder twijfel liep ik mee de hotellobby in. Af en toe keek hij me aan, om te zien of ik dit wel wilde. Daar hield hij mee op, op het moment dat we onze kamer binnenstapten. Mijn eerste onwennigheid ving hij zo mooi op, dat ik mezelf al snel liet gaan.

De volgende ochtend werd ik wakker in zijn armen. Voorzichtig schoof ik uit het bed. Ik had eigenlijk verwacht dat we al eerder afscheid zouden hebben genomen. Was dat niet gebruikelijk bij dit soort afspraken? Om rare gesprekken te voorkomen, kleedde ik me zachtjes aan en vertrok naar het logeeradres van mijn vriendinnen.

‘En? En?’ riepen ze in koor.
‘Het was fantastisch!’ jubelde ik. ‘Dat jullie dat geregeld hebben, onvoorstelbaar!’
‘We hebben het niet over het etentje. Hoe was het met hem?’
‘Ja, dat bedoel ik ook met fantastisch, dat was toch het cadeau? Nu kan ik dat punt ook van mijn lijst halen.’
‘Nee joh, het cadeau hebben we je gisteren helemaal niet meer kunnen geven.’

Toen viel ik stil. De voorgaande avond kwam opeens in een ander licht te staan. Vond hij mij dan echt leuk? Maar dan alsnog. Ik had geen naam, geen telefoonnummer, niets! Misschien was dat maar goed ook. Ik durfde hem eigenlijk ook niet meer onder ogen te komen. Ik kon weer iets van mijn lijst afstrepen en ik wist zeker dat ik hieraan nog vaak met fantastische gevoelens terug zou denken.

Geschreven voor de schrijfwedstrijd, thema Onenightstand, van Café de Liefde.
Aan u de vraag een verhaal te schrijven over die eenmalige grappige, lieve, bijzondere, memorabele, tedere of ontluisterende  ontmoeting  die heus  niet per se zich in het holst van de nacht hoeft af te spelen.
~ Maar helaas dus niet gewonnen! ~

Advertenties

9 gedachtes over “De lijst

  1. Gewonnen of niet het is een prachtig verhaal! Alles zit erin, en het blijft spannend tot het eind. De laatste alinea had niet eens meer gehoeven. 😉

    • Ja, die laatste alinea had ik misschien beter weg kunnen laten… hmm… maar dan had ik vast nog steeds niet gewonnen. 😉 Uiteraard ga ik 24 oktober dus naar Café de Liefde kijken, om te zien welke drie winnende verhalen zijn verfilmd!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s