Spijt


Zal ik? Zal ik het doen? Het blijft knagen. Op rustige momenten komt het weer in mijn gedachten. De juiste voorvallen of mensen om me heen en het zit opnieuw in mijn hoofd. Het blijft me bezig houden.

Het is toch geen opwelling? Wat is een opwelling eigenlijk? Ik denk er al zo lang over na, dan kan het toch geen opwelling meer zijn? Maar zoals ik er inmiddels over nadenk, is dat nog wel reëel? Heb ik het in mijn gedachten niet opgeblazen tot iets fantastisch, terwijl het dat helemaal niet is? Moet het dan eigenlijk fantastisch zijn? Waarom denk ik er überhaupt over na?

Is het verstandig? Moet het verstandig zijn dan? Als mijn gevoel zegt dat ik het moet doen, moet ik er dan ook voor gaan? Zit ik daarvoor wel goed in mijn vel? Is dat gevoel wel echt, of voelt het over enige tijd toch anders. Gevoelens ebben tenslotte ook wel weer weg. Moet ik niet wachten tot de hevigheid voorbij is? Is dat niet beter?

En anderen dan? Hoe doen die het? Hebben die er eigenlijk wel echt over nagedacht? Wat maakt dat eigenlijk uit? Of ben ik juist daardoor op het idee gekomen? Mis ik iets? Anderen die het wel doen, zijn die gelukkiger? Over het algemeen dan. Maar wanneer dan juist wel of niet? Moet ik me daarmee eigenlijk wel bezighouden?

Hoe kijk ik er later naar? Als ik het dus niet gedaan heb. Er niets mee doen, wordt na verloop van tijd vanzelf de keus om het niet te doen. Dan is spijt mijn grootste angst.

Geschreven voor de september emotie ‘Je grootste angst’ van de hyve CdlC.

Advertenties

2 gedachtes over “Spijt

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s