Eerste keer ziek

Zondagavond gooide je een deel van je flesje weer naar buiten. Een boertje over de schouder was nooit een probleem. Deze keer kwam er een grote golf melk mee. Onvoorstelbaar hoe ver je dat spuugde. In je drie levensmaanden was drinken nooit een probleem geweest. Alle flesjes gingen er in hoog tempo in. Misschien had je gewoon even genoeg gehad.

Maandag produceerde je fel gele ontlasting. Ik had gelezen dat dat op zich niet raar is, maar opeens deze verandering leek mij geen goed teken. Ik begon me zorgen te maken. Alles ging wat slomer. Mijn mama instinct kwam langzaamaan in de alarmfase.

Dinsdag was het overduidelijk mis. Je wilde alleen maar slapen. Drinken deed je om er vanaf te zijn dat ik de speen in je mond bleef duwen. Luiers spoot je vol met gele zure zooi. Bij het minste of geringste kwam er een klein pruillipje en een heel zacht huiltje.

Je was duidelijk niet lekker. Ik belde de huisarts. Het leek erg op buikgriep en dat kon vijf dagen duren. Dit was de eerste keer dat je ziek was.

Ik weet niet wie er meer van slag was, maar ik vermoed sterk dat ik dat was. Ik kon helemaal niets meer en voelde me beroerd. Ik hield het er maar op dat ook ik buikgriep had. Ook ’s nachts hield je me wakker. Voor het eerst voelde ik de behoefte de babyfoon naast mijn bed te hebben. Elk kreuntje dat je uitte hoorde ik. Ik heb me verbaasd wat het moedergevoel met je kan doen. Zo sterk en allesoverheersend dat het verlammend werd. En dat al bij een ‘simpele griep’. Wat staat mij in de toekomst dan allemaal nog te wachten.

En inderdaad na vijf dagen kwam er verbetering. De flessen dronk je zoals vanouds leeg, je sliep minder en in het badje spetteren vond je weer leuk. Er kwam weer wat gebrabbel en de schaterlachjes waren terug. Mama kon weer opgelucht ademhalen. De babyfoon naast het bed staat er echter nog. Inmiddels wel met een zachter volume. Ik heb nog even tijd nodig, voordat ik deze weg durf te halen. En inmiddels zijn jouw geluidjes ’s nachts ook eigenlijk wel gezellig.

Advertenties

17 gedachtes over “Eerste keer ziek

  1. Lijkt me vreselijk als je kindje ziek is. Ik heb zelf geen kinderen dus dat gevoel zal ik nooit krijgen. Toch wel heel bijzonder zo’ n emotionele band, maar ook wel beangstigend. Je heb nooit meer je ‘eigen’ leven alleen.

  2. .. en momenten als deze zullen nog héél veel komen.. Wees gerust: met de eerste ren je bij het minste of geringste naar de dokter, een volgende laat je met messen jongleren..
    Mooi, integere moedergevoelens. Ik zou haast zeggen: herkenbaar.

  3. Haha ja inderdaad herkenbaar. Toen mijn dochter 3 weken oud was zat ik ook bij de huisarts omdat ze groene poep had met gele balletjes erin en uitslag kreeg op haar gezicht. Bleek allergisch te zijn voor de flesvoeding (overgestapt op een ander merk, weg klachten). Alles is nog zo nieuw, geen idee wat je allemaal overkomt. Je wordt steeds makkelijker, wat Jolka zegt. Zo makkelijk gaan ze niet dood haha!

  4. Pingback: Tweede keer ziek | Merel

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s