Eerste hapje

Hieperdepiep! Vier maanden! Ik was me al weken aan het voorbereiden op dit grote moment. We mochten gaan beginnen met vaste voeding.

Het voorbereiden begon zelfs al voordat je er was. Op de bank met mijn dikke buik las ik in een tijdschrift voor jonge ouders het verhaal van een vader die voor zijn dochter kookt. In een Bretons restaurant had hij een Frans jongetje gezien dat voor zijn tiende verjaardag een enorm plateau ‘fruits de mer’ uitkoos. Hij wilde ook een kind dat alles lust. Dat wilde ik ook! De fantastische site van deze vader sloeg ik meteen op in mijn laptop. Het nadenken over voeding was hiermee begonnen.

Vervolgens kwamen er ook al wat kookboeken met babygerechten in huis en ik ontdekte dat het allemaal wel mee zou gaan vallen. Ik had er zo’n zin in dat je eerste hapjes al in ijsblokjeshouders in de vriezer lagen te popelen.

Mama was er klaar voor, maar hoe zat het met jou? Als signalen daarvoor werd het sabbelen op je vuistje, smakkende geluidjes maken en het tonen van interesse in het eten door anderen genoemd. Dat deed jij allemaal wel. Of wilde ik dat gewoon zien?

De dag voor de grote happening was ik al met het lepeltje met je gaan oefenen. Zelf wilde je al werkelijk alles in je mond stoppen, maar toen ik met de lepel kwam had je je twijfels. De lepel in je eigen hand werd aan alle kanten afgelebberd. Vervolgens deed ik het bij mezelf voor en je kreeg de smaak te pakken.

Daar zat ik dan. Tegenover jou in je wipstoel. Met een spiksplinternieuw slabbetje om je nek en een stapel doekjes ernaast voelde jij ook dat er wat te gebeuren stond. Zelfgemaakte appelmoes lag in je bordje. Ik kreeg lichte twijfel. Was dit wel een slimme keus geweest? Was het toch niet beter geweest om te beginnen met een papje van rijstebloem en je eigen melk? Die smaak zou je tenminste herkennen. Mijn idee om je vooral met alle pure smaken te laten kennismaken had geresulteerd in het starten met appelmoes.

Je deed je mond open toen de lepel kwam. Het spelen ermee had duidelijk effect gehad. Je mond ging ook weer netjes dicht en de lepel kwam er zo goed als leeg uit. Daarna toonde je echter een zeer bedenkelijke blik. Je mond ging weer open. De appelmoes zat duidelijk overal. Je wist niet wat je ermee moest. Met je tong draaide je wat rond. Je smakte wat en toen leek het moment gekomen om een tweede lepel voor je mond te houden. Ik vond het eigenlijk onvoorstelbaar, maar je deed gewoon weer je mond open. De eerste hap was je blijkbaar goed bevallen. Geen gespuug of wat dan ook. Wat een goed begin!

Advertenties

2 gedachtes over “Eerste hapje

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s