Scene 1, take 1

Poppenkast

De jongste zijn heeft vele voordelen. Sinds kort kan ik nog een voordeel aan de lijst toevoegen; broer verblijdt me met allerlei baby benodigdheden.

Dit begon al voordat de kleine in aantocht was. Toen was ik er overigens nog niet direct blij mee.
‘Wil jij de step nog hebben?’ was de eerste vraag.
‘Jaha, dat was MIJN step, met in gouden letters mijn naam voorop geverfd,’ ik wist het nog precies. Toen vond ik het zeker geen voordeel om de jongste te zijn, want ik kreeg minder vaak nieuw speelgoed. Dat van mijn broer en zus was nog prima. Maar de step, die was echt nieuw.
‘Die step is een sta-in-de-weg geworden, dus dan krijg je hem meteen mee.’
Vervolgens werd het een obstakel bij ons.

Sinds de kleine er is worden we elke keer verrast met spullen die bij zijn leeftijd passen. Soms nog dingen uit onze eigen kindertijd, maar vooral met speelgoed dat van mijn neefjes, inmiddels neven, is geweest. Zo begonnen we direct met een fikse stapel Nijntje voorleesboekjes. Ook hebben we een prachtige rijdende blokkendoos, waarvan de wielassen al extra versterk zijn. De neefjes hadden toen vast ook ontdekt dat je er lekker met je buik op kan liggen en zo de kamer door kan scheuren.

De laatste keer werd gevraagd of we interesse hadden in de poppenkast. Die herinnerde ik me nog wel. Met name omdat dat ding zo groot was. En nu staat hij dus bij ons.

De dag na de installatie van het gevaarte, maken we ons klaar voor de eerste voorstelling. De kleine is nog wat jong om het echt te kunnen volgen, maar het wordt vast leuk. Een krukje ervoor. De kleine er op. Mama erachter om een beetje vast te houden. Papa in de poppenkast. We horen wat geluid dat alles klaargezet wordt. Papa vraagt wat voor soort verhaaltje het moet worden.
‘Alles is goed!’ roepen ‘we’ terug.
En daar gaan we…
‘Tatadata!!!’ roept papa en Prins Zonder Naam komt ten tonele.
De kleine schrikt zich rot en valt naar achteren. Mama vangt hem op. Huilen huilen huilen.
Einde eerste voorstelling.

Advertenties

3 gedachtes over “Scene 1, take 1

  1. Aaaw! Dat arme kind 😛
    Ik ben zelf de oudste, en het voordeel daarvan is dan weer dat je spullen die je niet meer wilt maar niet in de prullenbak kunt gooien, aan je broertjes en zusjes kunt geven. Zitten die er weer mee opgescheept 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s