Het mooiste cadeau

Het cadeau lag op tafel

Het cadeau lag op tafel, zorgvuldig ingepakt 
met een rood lint. In de deuropening draaide ik me nog even om. Het pakje zag er feestelijk uit. Daar had ik ook echt mijn best voor gedaan. Het moest er overduidelijk uitzien als een bijzonder mooi cadeau. Mijn hart klopte in mijn keel. Hoe zou hij reageren? Ik zou het niet zien. Ik had ervoor gekozen het niet te willen zien. Het leek me beter het zo te doen. Hij zou dit niet zien aankomen. Hij moest eerst de kans krijgen dit zelf te verwerken. Of was ik gewoon een enorme lafaard?

Het was al laat. Iedereen was al naar huis. Hij had nog een late vergadering. Soms vroeg hij me dan mee te gaan, om te notuleren. Meestal was dat niet nodig en ging ik al naar huis. De laatste weken was ik er geregeld toch nog als hij terugkwam. Het was een drukke tijd en ik hield van mijn secretaressewerk. Ook was er toch niets meer om voor naar huis te gaan. Ik trok zijn deur dicht. Deze keer wilde ik zeker weg zijn voor hij terugkwam. Mijn jas en tas had ik al klaargelegd, zodat ik meteen naar buiten kon gaan.

Ik kwam weer thuis in mijn nieuwe flat, gevuld met meubilair uit de periode dat het leven nog zo mooi en simpel leek. Ik zou oud worden samen met mijn jeugdliefde. Ik wilde niets liever dan het standaard toekomstplaatje, maar dat was niet goed afgelopen. We bleven haken bij de kinderwens. Het lukte niet en tegen het medische traject dat volgende was onze relatie niet bestand.

Ik was altijd al blij met mijn werk en in die tijd helemaal. Het gaf de nodige houvast en afleiding. Ik had daar niets verteld. Dat ik vaker langer op kantoor was, bleef echter niet onopgemerkt. Hij had bezorgd gevraagd of het werk teveel werd. Die indruk wilde ik voorkomen. Zodoende vertelde ik dat mijn relatie voorbij was en ik om die reden juist graag aan het werk was.

Eind van de dag namen we zoals altijd de agenda voor de volgende dag door. Al snel stond hij op en liep naar een kast. Triomfantelijk toonde hij een fles rode wijn. Mijn verhaal eerder die middag had hem niet meer losgelaten. Hij had het niet door gehad en was verbaasd hoe slecht we elkaar eigenlijk kenden. Daar wilde hij direct verandering in brengen.

Het gesprek kwam langzaam op gang. Voor het eerst ging het niet over klanten, vergaderingen en deadlines. Het ging over onszelf en moeizame relaties. Daar zat hij zelf middenin, merkte ik. Dat we elkaar lagen wisten we beiden wel, maar het ging veel verder dan ik had verwacht. De wijn maakte ons beiden een stuk losser. Een eerste aanraking liet niet lang op zich wachten en het vervolg daarop ook niet.

Ik keek terug op een bijzondere, heerlijke, avond. Ik kreeg er een blos van op mijn wangen telkens als ik er weer aan dacht. Ik was vergeten hoe het hoorde te zijn. Simpelweg ongecompliceerd voluit jezelf laten gaan en genieten. Intens genieten.

De volgende ochtend op het werk was vreemd. We lachten naar elkaar, maar hadden het er niet over. Ook de dagen erna gebeurde er niets. Ik was afwachtend. Ik wist ook niet wat ik zou mogen verwachten of wat ik zou willen.

Inmiddels was het een paar weken later en had die bewuste avond nog meer betekenis voor me gekregen. De zwangerschapstest bevestigde mijn vermoeden. Ik was er meteen zo blij mee. Ik durfde het hem alleen niet te vertellen. Natuurlijk zou hij schrikken. Ik was bang voor die eerste reactie. Zo ontstond het idee om het anders te doen. Ik pakte de test in als een prachtig cadeau. De volgende dag brandde het cadeau in mijn tas. Zou ik het wel zo doen? Ondanks de twijfel zette ik door. Ik moest het tenslotte vertellen en dit was, in ieder geval voor mij, het mooiste cadeau.

Geschreven voor de schrijfwedstrijd van Libelle.
Santa Montefiore schreef de eerste zin: Het cadeau lag op tafel, zorgvuldig ingepakt 
met een rood lint… Maakt u het verhaal af in maximaal 700 woorden?
~ Maar helaas niet gewonnen! ~

Advertenties

5 gedachtes over “Het mooiste cadeau

  1. Uh tjemig… niet goed opgelet blijkbaar want inderdaad vanaf de eerste keer prijs – weet niet zeker of hij daar wel zo blij mee zal zijn. Jammer genoeg, aangezien het verhaal hier stopt, zullen we dat nooit weten 🙂 Mooi hoor, had beslist mogen winnen 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s