Feest met een staartje

Feestje
Elize

Ik draai voor de spiegel een rondje en ben zowaar tevreden over wat ik zie. De lange zwarte jurk heb ik vorige week speciaal voor vanavond gekocht. Hij sluit nauw aan, maar ik kan het hebben. Ik ben veel afgevallen. De spanning van de laatste weken beïnvloedt mijn eetlust behoorlijk.

Het gaat al een tijd niet goed tussen ons. Julius is veel weg voor zijn werk. Dat was hij sinds de start van zijn eigen bedrijf altijd al, maar er is wat veranderd. We praten niet meer met elkaar. Ik zag het gebeuren, maar zei er niets over. Het kostte wat tijd voordat ik doorhad dat ik er net zo goed schuld aan had. Toen ik besloot om weer werk van onze relatie te maken, leek ik te laat te zijn.

Ik voelde dat gewoon aan. Ik vroeg wat meer over zijn werk en zoals hij over zijn nieuwe secretaresse Cindy vertelde, dat was gewoon duidelijk. Hij heeft gevoelens voor haar. Misschien is er al meer dan dat. Wat moet ik doen? Vanavond wordt met een gala het vijf jarig bestaan van het bedrijf gevierd. De zaken gaan goed. Er zijn inmiddels al veel medewerkers. Ik ken ze al lang niet meer allemaal. Ook de klanten zijn uitgenodigd. Julius vertelde dat Cindy alles perfect had geregeld. Hij was zo blij met haar.

Het spannendste vooruitzicht is het ontmoeten van Cindy. Julius gaf al aan dat zij geen partner heeft die mee gaat komen. Wat zal ik van haar vinden? Hoe stel ik me op? Zal ik kunnen merken wat zij voor mijn Julius voelt? Misschien zie ik wel een verliefde blik van hem naar haar. Kan ik daarmee omgaan? Dit kan ook het moment worden om iets te doen. Ik moet iets gaan doen, deze kans kan ik niet onbenut voorbij laten gaan.

Ik heb een plan. Als ik haar nou eens leuk vind. Ik maak met haar een praatje en hoop dat ik ook zie wat Julius in haar ziet. En dan hoop ik te merken dat ze mij ook wel leuk vindt. Dan ga ik Julius een trio voorstellen. Hij verwacht dit totaal niet van mij. Maar is het daarom niet een fantastisch plan? Zo blaas ik onze relatie nieuw leven in en is Cindy geen probleem, maar een welkome aanvulling.

 
Cindy

Ik moet het hem gaan vertellen, maar het wordt steeds lastiger. In het begin maakte ik me daar niet druk om. Ik overwoog ook om het helemaal niet te vertellen. Maar nu ik hem beter ken, wil ik juist dat hij het weet. Ik wil dat hij meer is dan alleen mijn baas. Als ik daarover nadenk zie ik ons weekenden samen dingen doen die ik zo heb gemist. Ik besef me echter goed dat hij dat misschien heel anders ziet en dat hij mij vervolgens waarschijnlijk niet meer als zijn secretaresse wil hebben.

Toen ik solliciteerde naar de functie van secretaresse had ik nooit gedacht überhaupt uitgenodigd te worden. Vervolgens had ik nooit verwacht aangenomen te worden. Het gesprek verliep zo stroef. Ik bleef maar naar hem kijken. Dit is dus mijn vader, ging er als een mantra door mijn hoofd.

Mijn moeder had er nooit geheimzinnig over gedaan. Ze was zestien en met hulp van haar ouders had ik een prima jeugd gehad. Misschien dat ik hem ooit wel wilde gaan zoeken, maar daar was ik nog niet mee bezig. Toen ik echter een baan zocht en zag dat juist hij een secretaresse nodig had, schreef ik de brief voor ik er verder over nadacht.

Hij is een fijne baas. Ik heb een leuke baan en doe graag dat stapje extra om hem blij te maken. Dat had ik vast ook gedaan als hij niet mijn vader was geweest. Toch ben ik me daar wel continue van bewust. Het organiseren van het feest was een grote klus. Ik voelde me helemaal in mijn element en liet niets aan het toeval over. Hij zei regelmatig dat hij erg waardeerde wat ik allemaal deed en gaf me zelfs een grote bos bloemen om me te bedanken, nog voor het feest geweest was.

Voor het feest zelf ben ik niet zo zenuwachtig. Nu alles geregeld is kan ik niet bedenken wat er mis zou kunnen gaan. Toch voel ik me gespannen. Dat komt doordat ik weet dat ik vanavond de vrouw van Julius ga ontmoeten. Mijn stiefmoeder. Wat klinkt dat raar. Julius vertelt nooit over zijn privé leven en daar ben ik juist zo nieuwsgierig naar. Hoe zou Elize zijn?

Het feest verloopt precies zoals ik het gepland heb. Halverwege de avond kan ik me echt ontspannen en er zelf ook van genieten. En juist dan stapt Elize op me af. Ze neemt uitgebreid de tijd om met me te praten en is oprecht geïnteresseerd in mij. Het brandt op het puntje van mijn tong om haar alles te vertellen, maar dat kan natuurlijk niet. Ik moet het Julius gaan vertellen. Elize zal vast begripvol reageren. Dat maakt het net weer wat makkelijker voor mij.

 
Julius

Wat een puinhoop. Ik kan aan niets anders denken. We zitten in de auto op weg van het feest naar huis. Het feest was geweldig. Alles was vlekkeloos verlopen en zo te zien had iedereen plezier gehad. Elize zag er prachtig uit. Cindy trouwens ook. Ik had Elize een hele tijd met haar zien praten en ik werd er gewoon misselijk van. Ik wist dat ze elkaar zouden ontmoeten en een kort contactmoment had ik ingecalculeerd. Elize zou beleefd gedag zeggen, maar het gesprek duurde daarvoor veel te lang.

Iemand had iets door. Elize wist toch van niets? Waarom bleef zij dan zo bij Cindy hangen? Zou Cindy haar toch iets verteld hebben? Zou Cindy het me kwalijk nemen dat ik er nooit over begonnen was? Maar hoe moest ik nou weten dat zij het wist? Het kon toch ook toeval zijn geweest dat juist zij op mijn pad kwam?

Bij de sollicitatie had ik al een vermoeden. Cindy Stiebel. Geen alledaagse achternaam en een achternaam die voor altijd in mijn geheugen gegrift staat. Ik had meteen naar haar geboorte datum gekeken en zitten rekenen. Het klopte. Het was een korte puberliefde geweest. Ik wist dat ze zwanger was, maar haar ouders hadden duidelijk gemaakt dat ik niets hoefde te doen. Ze waren welgesteld. Het voelde destijds als een opluchting. Zeker toen ze ook nog bleken te verhuizen. Ik wist niet eens hun nieuwe adres en ik had er zelf ook niet naar gevraagd. De gemakzucht van een tiener. Ik had er nooit met iemand over gesproken. En toen opeens stond ze voor me. Mijn dochter. Wat moest ze wel niet van me denken, als ze het zou weten.

‘Julius?’ Elize haalt me uit mijn gepeins. Het was ook al lang stil in de auto.
‘Heb ik al gezegd dat je er werkelijk prachtig uitziet?’ Ik probeer de pijnlijke stilte te doorbreken.
‘Ja, dat zei je thuis ook al, maar bedankt.’
Weer was het stil. Te lang. Wat moest ik zeggen?
‘Julius? Ik, ik… Ik weet gewoon niet hoe ik dit zeggen moet.’
‘Zeg het gewoon maar.’ Ik probeer zo rustig mogelijk te blijven, maar dit gaat niet goed.
‘Nou, ik zat zo te denken. Over Cindy.’
‘Over Cindy? Wat bedoel je?’ Mijn rust is volledig verdwenen. Mijn harde stem verraadt mijn paniek.
‘Rustig maar hoor. Ik had al even door dat je haar leuk vindt en ik heb vanavond met haar gepraat en ik begrijp je wel.’
‘Ja?’ Waar gaat dit heen? Ik snap het werkelijk niet.
‘Ze is wel een beetje jong.’
‘Jong? Elize, nu moet je stoppen hoor, dit slaat echt nergens op.’ Ik begin me te realiseren wat Elize denkt. Hoe kan ze dit van me denken? Ik voel het bloed uit mijn gezicht wegtrekken.
‘Laat me nou even. Ik heb zitten denken. Ik heb echt wel door dat jouw hoofd de laatste tijd meer bij Cindy zit dan bij mij.’
‘Elize, alsjeblieft, het is niet wat je denkt dat het is.’
‘Dat hoef je niet te zeggen. Wacht nou even. Ik heb namelijk een idee. Het zal je verbazen, je hoeft niet meteen te reageren, maar ik denk dat het echt heel mooi kan zijn.’
‘Elize, nee, je moet hiermee ophouden. Ik voel me niet goed worden.’
‘Nee, luister. Wat dacht je van een trio. Bij ons thuis. Echt, ik heb er over nagedacht. Ik zie dat echt zitten.’
Nog voor Elize haar zin kan afronden voel ik mijn maag samentrekken en is het zure braaksel niet tegen te houden. Snel stuur ik de auto de vluchtstrook op.
Elize geeft een kort gilletje, trekt haar nu nog schone jurk tegen zich aan en geeft me een pakje zakdoekjes uit haar tas. De puinhoop is nu compleet. Het laatste stukje kan er nu ook nog wel bij.
‘Elize, Cindy is mijn dochter. Ik weet niet eens of zij het weet.’

 
Feest 2Geschreven voor de schrijfwedstrijd Feest.
~Geplaatst in de tweede bundel.~

Advertenties

3 gedachtes over “Feest met een staartje

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s