Toekomst

Pablo Neruda Sonnet XLIV
 
Soms, meestal ‘s avonds laat, stuur ik mijn gedachten gericht op pad. Naar jou. Ik twijfel er dan niet aan dat jij ook aan mij denkt. Op eenzelfde manier. Dat wij een toekomst hebben waarin de liefde er altijd is, vol met speciale momenten. Zo ’s avonds laat denk ik minder helder. Dan lukt het mijn gedachterichting te kiezen en de realiteit buiten te sluiten. Want ik weet dat ik ervaar wat ik niet heb en denk te willen hebben. Maar ondertussen besef ik ook dat wat ik denk te willen hebben niet als zodanig komt. Dat daar vervolgens dan nog zoveel meer bij komt wat ik juist niet had willen hebben, waardoor dat wat ik dacht te willen hebben, de aantrekkelijkheid verliest zodra ik het heb.

Zo zag ik dat toen. Maar wel met een kleine twijfel dat die realiteit slechts mijn realiteit was. Want jij leek het anders te zien. Jij zei niets. Jij liet zien dat al mijn denkwerk teniet gedaan werd door het effect van slechts een aanraking. Je toonde dat je niet teveel moet denken. Dat kon ik ook. Op die momenten bij jou. Slechts voor even. Want gedachtes zijn maar korte tijd zo te beperken.

Zoals het nu is zal het voor altijd blijven. Het maakt wel dat er een toekomst is waarin mijn liefde voor jou er altijd is, vol met speciale momenten. Maar wel slechts in mijzelf zonder jou.

 
Elk jaar een Valentijn
Valentijn – 2010
Voor altijd – 2011
Gravity – 2012
Het is tenslotte Valentijn – 2013
De droom – 2014

Advertenties

5 gedachtes over “Toekomst

  1. Pingback: Liefdesgedichtje | Merel

  2. Pingback: Verder weg dan ooit | Merel

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s