Spijt?

je mooiste herinnering

‘Heeft u spijt?’ vraagt de agent.
‘Spijt?’ herhaal ik verbaasd ‘hoe bedoelt u?’
‘Nou van wat u heeft gedaan,’vult hij aan.
Die vraag had ik niet verwacht.

Ik kijk om me heen. Ik had vanmorgen ook niet verwacht dat ik de dag zou eindigen in een verhoorkamertje op het politiebureau. Daar moet ik over nadenken. Ik laat het gebeuren nog een keer aan me voorbij gaan. Ook na een aantal uur blijven de rauwe beelden me scherp voor ogen staan. In detail zie ik weer hoe ik hem met het mes te lijf ga. Ik blijf maar doorgaan, ook al is dat niet meer nodig. Jarenlange opgebouwde frustratie komt er uit. Er is geen houden meer aan. Wat voelde dat goed. Dus spijt? Nee, dat lijkt me niet.

Ik heb niet veel verteld over wat er die ochtend is gebeurd. Het lijkt me voor de politie inmiddels ook wel duidelijk; vrouw steekt echtgenoot neer, nadat ze al meerdere aangiftes van mishandeling heeft gedaan. Een uit de hand gelopen zelfverdediging.

Mijn blijvende euforische stemming verbaast me. Het lijkt me zodoende niet verstandig om een gedetailleerde verklaring af te leggen. Dat zou ik niet zonder een grote glimlach op mijn gezicht kunnen doen. En dat zou vast weer niet verstandig zijn voor het vervolg wat mij nu te wachten staat.

Ik blijf zodoende maar een beetje om me heen kijken.
‘U lijkt mij in shock te zijn,’ vervolgt hij.
‘Oh sorry, u stelde mij een vraag?’ reageer ik.
‘Ik ga even overleggen,’ zegt hij, terwijl hij opstaat en de ruimte verlaat.

Voor het eerst vandaag ben ik alleen. Ik voel de grote glimlach op mijn gezicht verschijnen. Snel haal ik hem weer weg. Ik kijk weer rond, is er misschien een spiegel waardoorheen ze me van de andere kant bekijken, of hangen er camera’s? Door de jaren heen heb ik wel geleerd me zo timide mogelijk op te stellen om de ellende te beperken. Goed om dat nog even vol te houden.

Onderwijl word ik van binnen alsmaar warmer van geluk en worden de rauwe beelden in mijn herinnering steeds fijner. Dat rondsproeiende bloed was onverwacht mooi. Ik had al zo vaak spattend bloed gezien, maar nu was het van hem. Dus spijt? Nee, echt niet. Voor nu is dit zelfs mijn mooiste herinnering.

Geschreven voor de Korte Verhalen Wedstrijd 2015 van Heel Nederland Schrijft.
Schrijf een verhaal met als thema mijn mooiste herinnering.
~ Helaas niet gewonnen, maar wel in de bundel geplaatst. ~

Advertenties

3 gedachtes over “Spijt?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s