Verder weg dan ooit

Ik liep naar de lift en jij kwam er van een andere kant ook aan. We konden meteen instappen. Ik keek op mijn horloge. Tien voor negen. Ik kwam net aan op het werk, jas nog aan, tas aan mijn arm. Jij was al een tijdje aanwezig en ging weer naar binnen na een rookpauze.
‘Kind naar school brengen, dan krijg je dit soort starttijden.’
‘Lekker, toch.’
En toen moest ik er al weer uit.

Het zat er in dat we eens samen in de lift zouden komen. Daar had ik al over nagedacht. Wat ik dan eigenlijk had willen zeggen;
‘Zeg, zullen we eens samen lunchen, beetje bijpraten?’
Maar dat deed ik niet. Om dat ‘beetje bijpraten’, zou je vast moeten gniffelen. In jouw bijzijn was ik nooit zo goed in praten. Daar ben ik inmiddels niet meer bang voor. Ik ben veranderd. Dat kwetsbare kantje dat jij zo goed wist te raken is er niet meer; een eeltlaagje en andere prioriteiten in het leven. De tijd heeft niet stil gestaan. Maar soms word ik nog even teruggegooid in de tijd. Dan komt ook het gevoel van toen wel terug, maar ook het besef dat het echt voorbij is.

In de lift merkte ik dat ik nooit meer echt met je zal praten. Bang dat ik verwachtingen wek die ik niet waar ga maken. Wederom. Zo samen in de lift, was je zo dichtbij, maar ontdekte ik dat je juist verder weg bent dan ooit tevoren.

Elk jaar een Valentijn
Valentijn – 2010
Voor altijd – 2011
Gravity – 2012
Het is tenslotte Valentijn – 2013
De droom – 2014
Toekomst – 2015
Liefdesgedichtje – 2016

Advertenties

Een gedachte over “Verder weg dan ooit

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s