1

Verder weg dan ooit

Ik liep naar de lift en jij kwam er van een andere kant ook aan. We konden meteen instappen. Ik keek op mijn horloge. Tien voor negen. Ik kwam net aan op het werk, jas nog aan, tas aan mijn arm. Jij was al een tijdje aanwezig en ging weer naar binnen na een rookpauze.
‘Kind naar school brengen, dan krijg je dit soort starttijden.’
‘Lekker, toch.’
En toen moest ik er al weer uit. Lees verder

3

Liefdesgedichtje

Na zes jaar mag het wel een traditie genoemd worden. Valentijnsdag inspireerde tot het schrijven van een toepasselijke tekst. Begin februari, soms zelfs eerder, begon de ideeënmotor al te draaien, te beginnen met een quote of gedicht. Tot zo’n vier jaar geleden schreef ik bijna maandelijks teksten in dat genre, dat veranderende naar eens per jaar voor Valentijnsdag. Dit jaar lukt zelfs dat niet meer. Lees verder

3

Hoe het gaat

NaipaulHet gaat al weken niet lekker. Misschien zelfs wel maanden, als ik er wat beter over nadenk. Maar ik wil er niet bij stilstaan. Ik besef me heel goed dat ik me er bewust voor afsluit. Het lijkt echter wel of de mijlpaal van 12,5 jaar getrouwd zijn maakt dat ik er niet meer omheen kan. Dat dit het moment is dat ik iets moet gaan doen. Lees verder

5

Toekomst

Pablo Neruda Sonnet XLIV
 
Soms, meestal ‘s avonds laat, stuur ik mijn gedachten gericht op pad. Naar jou. Ik twijfel er dan niet aan dat jij ook aan mij denkt. Op eenzelfde manier. Dat wij een toekomst hebben waarin de liefde er altijd is, vol met speciale momenten. Zo ’s avonds laat denk ik minder helder. Dan lukt het mijn gedachterichting te kiezen en de realiteit buiten te sluiten. Want ik weet dat ik ervaar wat ik niet heb en denk te willen hebben. Maar ondertussen besef ik ook dat wat ik denk te willen hebben niet als zodanig komt. Dat daar vervolgens dan nog zoveel meer bij komt wat ik juist niet had willen hebben, waardoor dat wat ik dacht te willen hebben, de aantrekkelijkheid verliest zodra ik het heb. Lees verder

1

Affaire in de financiële top

Geschreven in juli 2014; een mogelijke uitwerking van de gebeurtenissen die ertoe leidden dat Willem Buiter aangifte deed van stalking en intimidatie door Heleen Mees. Feiten zijn overgenomen uit gerechtelijke stukken, de relatie met de opvolging van Wellink uit dit artikel.

 

Uit het proefschrift van Heleen Mees

Uit het proefschrift van Heleen Mees

 

Willem keek naar zijn telefoon. Hij zag dat het geluidje een sms’je van Heleen was en ging verder met zijn gesprek over inflatie en monetaire politiek. Hij viel een paar keer stil en moest zoeken naar zijn woorden.
‘Zullen we de volgende keer maar verder gaan?’ zei zijn gesprekspartner ‘Dat sms-bericht van zojuist heeft blijkbaar je aandacht nodig.’
Toen ze afscheid namen kwam er een tweede sms-bericht binnen. Misschien moest hij het geluid uitzetten. Heleen was echter niet de enige die berichten stuurde. Soms was het bijzonder handig om meteen op de hoogte gesteld te worden van ontwikkelingen binnen de Amerikaanse Citigroup-bank waar hij als hoofdeconoom werkzaam was. Sms-berichtjes van Heleen waren echter al lang niet zakelijk meer. Hij durfde ze al niet meer in bijzijn van anderen te lezen. Soms waren ze zo direct in onverbloemde taal, dat hij er rode konen van kreeg. Hij kon zich dan totaal niet meer concentreren op zijn werk. Lees verder

0

Actie is reactie

palmbomen
‘Het is niet wat je denkt dat het is!’ riep hij toen ik onverwacht zijn kantoordeur opende. Ik wilde hem verrassen met een lunch in de stad. Ik was verbaasd dat zijn secretaresse niet in de aangrenzende kamer voor zijn deur zat en was zodoende doorgelopen. De secretaresse had ik gevonden; half ontkleed bovenop zijn bureau. Er was geen denkwerk nodig om te zien wat hier gebeurde.
‘Nee? Jij hebt lef!’ gilde ik. Ik smeet de deur dicht en vertrok. Ik zag de blikken wel van al die kantoortijgers. Hun gesprekken verstomden even en op fluistertoon gingen ze daarna verder. Zij wisten zo te zien al langer wat er speelde. Was ik dan zo naïef geweest? Lees verder

0

Het ultieme vakantiegevoel

5 producten bol AH

De avond viel. Het begon al te schemeren en op een paar spelende kinderen na was het zwembad zo goed als leeg. Plotseling klonk in de verte muziek. Ik herkende meteen de eerste klanken van Stromae’s cd Racine Carree. Heerlijk. Van mij had het volume nog wel wat harder gemogen. Mijn hangmat Sambito had een mooi plekje naast mijn tentje op de camping. Ik schommelde zachtjes heen en weer en zag hoe barbecues werden aangestoken en de eerste drankjes gulzig naar binnen gegoten werden. De ergste hitte was voorbij en ik voelde mijn huid nog natintelen van de zonnestralen. De aftersun van Garnier Ambre Solaire was geen overbodige luxe. Nadat ik mezelf al schommelend had ingesmeerd liet ik de fles op de grond vallen. Lees verder

2

Reddende engel

Poe

Kinderen waren mijn lust en mijn leven. Als klein meisje speelde ik vooral met poppen. Dat waren mijn kindjes. Als er gevraagd werd wat ik later wilde worden, dan was mijn antwoord steevast moeder. Niemand was verbaasd dat ik kinderverpleegkundige werd. Daar kon ik mijn zorgzaamheid voor kinderen in kwijt. Het leven lachte me toe. ‘Inge heeft het goed voor elkaar,’ zei iedereen. ‘Nog een man en eigen kinderen en dan is het plaatje compleet.’ Lees verder

3

Een vrije vrijdag

Een vrije vrijdag

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Soms heb je van die dagen dat je je simpelweg zo gelukkig voelt. Dat heb ik vandaag. Het is een zonnige vrijdagochtend en dankzij de 36-urige werkweek in mijn nieuwe baan in het HagaZiekenhuis heb ik om de week op vrijdag vrij. Dit is de derde vrije vrijdag en het voelt nog steeds als een cadeautje. Lees verder

5

Het mooiste cadeau

Het cadeau lag op tafel

Het cadeau lag op tafel, zorgvuldig ingepakt 
met een rood lint. In de deuropening draaide ik me nog even om. Het pakje zag er feestelijk uit. Daar had ik ook echt mijn best voor gedaan. Het moest er overduidelijk uitzien als een bijzonder mooi cadeau. Mijn hart klopte in mijn keel. Hoe zou hij reageren? Ik zou het niet zien. Ik had ervoor gekozen het niet te willen zien. Het leek me beter het zo te doen. Hij zou dit niet zien aankomen. Hij moest eerst de kans krijgen dit zelf te verwerken. Of was ik gewoon een enorme lafaard? Lees verder

3

Weet je het zeker?

Right now

‘Weet je het zeker?’ hoorde ik zachtjes achter me.
‘Hmmm,’ was mijn instemmende geluid. Ik rook zijn aftershave en hoorde hoe hij de sleutel pakte.

De hele fietstocht hadden we niets tegen elkaar gezegd. Af en toe zei hij: ‘Nu links.’ ‘Daar rechts.’ Zo waren we van ons werk bij zijn huis terecht gekomen. Ik zou bij hem gaan eten. Na maanden om elkaar heen gefladderd te hebben, gebeurde er opeens zoveel zo snel. Met mijn hoofd kon ik het niet bijbenen. Lees verder

2

Intense stilte

Buiten heerst

Buiten heerst een intense stilte, maar in zijn hoofd razen gedachten die hem dwingen op dit late uur de deur open te doen. Hij moet haar zoeken. Ze is al twee uur weg. Zo weglopen is niets voor haar. Dat realiseerde hij zich op dat moment ook wel, maar hij kon het toen niet opbrengen om achter haar aan te gaan. Wat had hij moeten zeggen? Hij moest nadenken. Hij had haar al lang terug verwacht. Inmiddels is het zelfs al donker geworden. Lees verder

5

Het is tenslotte Valentijn

Have you even been in love

 
We zouden nooit iets weghalen. Dat had ik nota bene zelf voorgeschreven. Praten via de mail ging zoveel makkelijker dan in het echt. Dat kwam niet door de slechts weinige momenten dat we elkaar zagen. Daarin werd na verloop van tijd het gesprek zelfs lastiger. Dagelijkse belevenissen hadden we al zelden uitgewisseld. Die werelden waren zo gescheiden. We wilden het over die andere dingen hebben, de dingen die maakten dat we elkaar bleven opzoeken. Ja, toch? Spanning bouwde zich steeds meer op. De mail was een veiligere, eenvoudigere weg. Lees verder

2

Niet kunnen loslaten

schrijfwedstrijd

Er wordt zachtjes op zijn deur geklopt. ‘Zie je wel, ze is toch terug gekomen,’ denkt hij. ‘Van die enorme uitval heeft ze spijt.’ Hij glimlacht. Het heeft hem wel aan het denken gezet. Hij wil niet zonder Inge. Hij kan zelfs niet meer zonder haar. Dat zal hij haar ook zo vertellen. ‘Je niet hoeft te kloppen, hoor,’ roept hij. De deur gaat open. Zijn blik blijft op zijn beeldscherm gericht. ‘Ik typ dit mailtje nog even af. Ga je alvast zitten? Of nee, ik heb een beter idee. Ik heb nog een fles wijn onder in de kast staan. Als jij inschenkt, ben ik daarna ook klaar.’ Hij typt snel verder en hoort dat de fles is gevonden. ‘Fantastisch,’ denkt hij. ‘Eind goed, al goed.’ Op het moment dat hij op verzenden klikt, voelt hij de fles met een enorme klap op zijn hoofd neerkomen. Glasscherven en rode wijn vliegen in het rond. Hij grijpt naar zijn hoofd. Loopt er nou ook bloed in zijn ogen? Dan komt een volgende klap. Ook met de rest van de fles wordt zijn hoofd hard geraakt. Het glas snijdt door zijn vingers die hij beschermend op zijn hoofd had gelegd. Hij valt neer op zijn toetsenbord. Lees verder

1

Fruithapje

‘Oh, Frida kom snel! Neem François ook mee, want hier gaan we wel een tijdje blijven!’
‘Het staat allemaal gewoon op het aanrecht! Heb je het Freek ook al verteld. Er is zo veel!’
‘Zo, dat is allemaal echt lekker zoet. Ik zit gewoon al vol, Frida.’
‘Heb je nou wat te klagen Fransje?’
‘Nee, nee, ik ga wel even uitbuiken onder in die schaal.’ Lees verder

7

Als je het doet…

Daar loop ik dan. Het zachte katoen van mijn zomerjurk wappert verkoelend tegen mijn benen. Het witte strand recht voor mij zou zo voor reclamedoeleinden gebruikt kunnen worden. Aan iedere hand loopt een dolgelukkige peuter. Ze kunnen niet wachten om met de meegebrachte schepjes en emmertjes het zand in te duiken. Dit is duidelijk het begin van nieuw geluk. Lees verder

10

Gluren

‘Daan zegt dat Sinterklaas niet bestaat.’
‘Dat is niet waar. Wij gaan zelf naar de intocht kijken en er is ook het Sinterklaas journaal.’
‘Ja, maar soms zie je op tv een hele andere Sinterklaas.’
‘Mama vertelde toch dat er hulp-Sinterklazen zijn. Het is anders veel te veel werk voor hem.’ Lees verder

6

Redding uit onverwachte hoek


Ik had verwacht het langer voor mezelf te kunnen houden, totdat het aan mijn buik te zien zou zijn. Die voorbereidingstijd was voor mijn plan ook zeker nodig. Door de misselijkheid lukte het echter niet om de zwangerschap zo lang voor Donald verborgen te houden. Ik kon hem nog even wijs maken dat het een voedselvergiftiging was. Na een paar dagen viel ik echter door de mand; ‘Schatje, dacht je dat ik hier boos over zou zijn?’ Lees verder

9

Dansles

Op mijn 14e ging ik op dansles. Vast zoals dat bij vele meisjes op die leeftijd gaat; met je vriendinnen. Ik vond het fantastisch. Het was ook het begin van ‘het uitgaan’. Op vrijdagavond hadden we les en op zaterdagavond was er ‘vrij dansen’. Van de beginnersgroep, gingen we naar Brons, daarna kwam Zilver, Zilver ster 1 en toen we twee jaar later met Zilver ster 2 startten was meer dan de helft van de meidengroep afgehaakt. Lees verder

9

De lijst

Mijn vriendinnen kenden allemaal mijn lijst. In mijn slaapkamer hing hij aan de muur. Er was genoeg ruimte onderaan om nieuwe dingen erbij te schrijven, maar dat was niet meer gebeurd. Hij was wel af zo. In de zoektochten op internet naar mijn vorm van kanker, ontdekte ik de Bucket List; een lijst van dingen die je wilt doen voor je doodgaat. Ik vond het een aardig idee, maar deed er niets mee. Dat kwam pas later, toen ik te horen kreeg dat ik uitbehandeld was. Lees verder

4

Anger never dies

Dit was eigenlijk net zo goed mijn schuld, flitste er als laatste door me heen. Ik had er niks aan gedaan om het te voorkomen. Ergens wist ik altijd al dat dit kon gebeuren, zou gaan gebeuren. Ik had wel een ander scenario in mijn hoofd gehad, maar uiteindelijk week het er niet eens zoveel vanaf. Ik zei op dat moment ook niets. Hij ook niet trouwens. Zijn aandacht was gericht op het redden van de situatie, maar dat zat er niet meer in. Ik kreeg zelfs een soort rust over mij heen. Ik kon er tenslotte toch niets meer aan doen. Vreemd hoe die laatste seconden dan minuten lijken te duren. Lees verder

2

Kansen grijpen

Stephanie

De eerste keer dat het me overkwam vluchtte ik direct de kamer uit. Ik rende naar de werkkast en stond daar minutenlang in het donker tot ik weer een beetje kon nadenken. Toen ik weken later in een zelfde situatie verzeild raakte, reageerde ik een stuk beter. Beleefd, maar in duidelijke taal, vertelde ik dat ik er niet van gediend was. Lees verder

1

Geheim

‘Trut!’
‘Doe nou even rustig. Ik krijg mijn jas niet dicht.’
‘Wat nou rustig, jij praat daar aan die bar honderduit met die gozers.’
‘Dat is toch het idee van uitgaan, doe nou niet zo moeilijk.’
‘Onzin ouwehoeren prima, maar jij vertelt wat je geheim zou houden!’
‘Joh, we kennen ze toch niet.’ Lees verder

4

Tijd voor verandering

Het wachten in de auto valt ook deze avond mee. Na ruim een uur komt mijn onderzoeksubject de sportschool weer uit. Ik maak een foto op het moment dat hij hoffelijk de deur openhoudt voor een dame die naar binnen wil. Ik had deze foto helemaal niet hoeven maken, ik doe het ook meer voor mezelf. Het is geen straf om deze mooie galante man nog wat scherper op mijn camera te kunnen terugzien. Ik wacht tot hij wegrijdt en ga er op gepaste afstand achteraan. De route is duidelijk, hij gaat naar huis. Ik rijd er achteraan en schrijf de tijd op dat hij thuis komt. Lees verder

4

Koffie afspraak

‘Sst. Niets zeggen.’ Net of ik iets te vertellen had. Het zorgde eerder voor een geruststelling, ik hoefde niet naar woorden te zoeken. Onze gesprekken verliepen altijd zo stroef. Toch bleven we koffie afspraakjes maken tijdens het werk. We mailden elkaar geregeld, maar als ik dan weer in zijn kamer zat, ging het zo moeizaam; halve zinnen, zoeken naar onderwerpen, oogcontact en juist weer wegkijken. Normaal liep hij na deze koffie-catastrofes met me mee naar buiten, ik ging terug, hij ging even roken. Maar niet deze keer. Lees verder

0

Flashback

Met wat collega’s loop ik naar de nieuwjaarsreceptie. We wachten op de speech van onze directeur. Terugblikken en vooruitkijken. Ondertussen kijk ik de zaal rond, op zoek naar hem. Het is een automatisme waar ik niet vanaf kom. Ik moet ermee stoppen, maar ik ben alweer te laat. Gevonden. Hij mij ook. Het had me zoveel moeite gekost om te zeggen dat ik dit niet meer wilde. Maar nu creëerde ik de situatie zelf weer. Lees verder

2

Rolling in the deep

Het eerste contact was bij de zoektocht naar een kamer. Ik had wel voor aanvang van de studie een kamer gevonden, maar dat was in een verre buitenwijk bij een hospita. Al snel zocht ik verder naar een studentenhuis in de stad. Bij een hospiteer avond waar ze alle kandidaten tegelijk hadden uitgenodigd zagen we elkaar. Na een half uurtje stonden we samen bij onze fietsen. Hij vertelde net aan de studie psychologie te zijn begonnen. Verbaasd zei ik dat ik dat ook deed. Hij oogde ouder dan een eerstejaars. Die verbazing had hij opgemerkt en hij vertelde fysiotherapeut te zijn, maar onvoldoende werk te vinden. Vandaar een tweede studie. Lees verder

1

Fields of Gold

Die zomervakantie begon al anders. Met mijn eigen tentje en niet meer mee hoeven met de uitstapjes die je ouders verzinnen. Bij het zwembad vond ik al snel aansluiting bij de anderen. Dit was hoe vakantie hoorde te zijn. ’s Avonds op het terras zagen we elkaar weer. De felheid van de zon was verdwenen en met de plastic stoelen maakten we een kring. De kinderen waren hier maar kort bij. Die moesten van hun ouders weer terug. Zo bleven wij elke avond met een kleine groep achter en eindigde ik altijd naast hem. Lees verder

0

Promise

Dit gaat niet goed. Dit gaat helemaal niet goed. Wat had ik verwacht? Dat ze me eeuwig dankbaar zou zijn. Dat zal ze ook wel zijn. Ze is gewoon even vergeten hoe goed ze het heeft. Dat krijg je vast als je lang gelukkig bent, dan ga je van onbenullige dingen een probleem maken. Ik moet gewoon volhouden. Blijven volhouden. Dan komt dat vuur in haar ogen vanzelf weer terug. Lees verder