0

I’ll be your fantasy

‘Zou ik het nou wel doen?’ Dat kleine stemmetje in mijn hoofd zei het bij elke straathoek waar ik een andere kant zou kunnen opgaan. Maar dan keek ik even naar links en fietste gewoon naast hem verder. Hij zei de hele weg niets. Dacht hij misschien dat ik steeds keek om te zien waar we heen moesten? Nee, dat was duidelijk onnodig. Hadden we niets meer te zeggen? Dat toch ook zeker niet. Zou hij het ook druk hebben met een stemmetje in zijn hoofd? Dat laatste zou het vast zijn. Door die stilte voelde ik de spanning nog meer toenemen. Ondertussen stoeide ik met mijn rokje dat tijdens het fietsen steeds omhoog gleed. Normaal kon ik prima met een hand op mijn knie alles op zijn plek houden. Het leek of ik het erom deed. Lees verder

Advertenties
1

Op pad

‘Michiel is binnen! Hij zegt dat er van alles te halen is, dus snel er achter aan!’
‘Rechtdoor Mieke. Heb je het Mia ook al verteld?’
‘Michiel heeft suiker gevonden, linksaf bij het brood. Dat brood doen we later wel.’
‘Miranda let niet op, ze gaat de verkeerde kant op! Kijk, ze draait al weer om.’ Lees verder

0

The smell of you in every single dream I dream

Nog nooit heb ik iets per post ontvangen, wat me zo dierbaar is als dit. Overdreven behoedzaam houd ik het glazen buisje vast. Ik druk het kleine pompje een heel klein beetje in, maar toch schrik ik hoeveel er vervolgens verneveld. De angst om het te snel op te maken is weg op het moment dat de geur mijn neus bereikt. Deze geur herken ik overal. Fris bloemig, maar ook een tikje luxueus. Het is niet zo zeer het luchtje wat ik zo waardeer, maar vooral de associaties die het oproept. Het luchtje hoort bij haar. Lees verder

0

Puzzel in de tuin -3-

Wat vooraf ging; deel 1, deel 2

Terwijl ik naar de voordeur loop, realiseer ik me dat dit de eerste keer is dat ik de bel hoor. De tuinman heeft er duidelijk zin in. Hij leidt me door de tuin om te vertellen wat hij wil gaan doen. Ik probeer zijn enthousiasme wat te temperen, door aan te geven dat ik alleen het hoogst nodige wil aanpakken. Het gaat er alleen om dat het bijdraagt aan de verkoop van het huis. Binnen praten we verder. Terwijl ik koffie maak vertel ik over mijn oma en moeder. Zodra ik vervolgens merk dat ik ook over mezelf begin te ratelen, houd ik abrupt mijn mond. Stefan moet erom lachen. Om de ongemakkelijk stilte te doorbreken, maakt hij een schets van de tuin om vervolgens af te spreken wat er gedaan zal worden. We spreken af wanneer hij gaat beginnen en met een warme handdruk neemt hij afscheid. Lees verder

0

Puzzeltocht -2-

– wat vooraf ging

Ik sta in de keuken thee te drinken. Ondertussen probeer ik te herinneren wat mijn moeder over mijn opa heeft verteld. Toen ik nog een kleuter was heb ik wel eens vragen gesteld, maar daarna is er nooit meer over hem gesproken. Mijn moeder had verteld dat mijn opa enorm opgewekt kon zijn, maar ook tijden had gehad dat hij zeer neerslachtig was. Ik had gevraagd waarom hij er niet meer was. Mijn moeder had geantwoord dat hij niet meer wilde. Ik weet nog dat ik dat toen niet begreep. Lees verder

0

Eerste puzzelstukjes -1-

Zodra het niet goed gaat, komt natuurlijk alles tegelijk. Ik woon weer alleen. Ik had verwacht dat ik inmiddels mijn draai wel weer gevonden zou hebben. Dat ik tegen mezelf zou zeggen dat ik deze stap veel eerder had moeten zetten. Maar dat is niet het geval. Ook had ik gedacht dat ik het vervolgens wel weer leuk op mijn werk zou krijgen. Inmiddels heb ik ontdekt dat dat niet gaat gebeuren. Tijd om mezelf uit deze ellende te trekken is er niet, nu mijn moeder net overleden is. Lees verder

0

Wending

Het was niet mijn idee om pleegouder te worden. Mijn vrouw begon er over en uiteindelijk liet ik mij overhalen. Na een aantal gesprekken werd het snel concreet en kregen we een vijftien jarige pleegdochter die voor langere tijd bij ons zou gaan blijven. Ik verwachtte een moeilijk handelbaar kind. Ze was precies het tegenovergestelde. Zo in zichzelf teruggetrokken leek ze juist al zo volwassen. Lees verder

0

As the world falls down

Hij wist het. Eens zou ze breken. De vraag was alleen wanneer. Hoeveel zou er nog kunnen gebeuren en hoeveel zou ze nog kunnen verdragen, voordat ze tot het besef ging komen dat haar leven dat om haar heen was gegroeid, niet bij haar paste. Veel was door haar eigen keuzes bepaald. Keuzes om het leven te vormen zoals ze het hebben wilde. Maar sommige keuzes pakten anders uit of gaven niet de verwachte voldoening. Ze wrong zich van jongs af aan in allerlei bochten om in de ideaalbeelden te passen. Ideaalbeelden die ze grotendeels zelf had vormgegeven. Ergens moest ze gaan ontdekken dat ze het zichzelf onmogelijk maakte. Dat ze dit niet vol kon houden. Tegenslagen en onvervulde verwachtingen bleven zich opstapelen. Ze raakte kwijt wie ze echt wilde zijn, maar wist wel dat dit het niet was. Hij zag haar ermee worstelen, van een afstand. Lees verder

1

Dans vol sensatie

Met een aantal vriendinnen staan we op de dansvloer. Ze hebben me echt mee moeten trekken, want voor mij hoeft dit niet. Laat mij maar vooral ernaast staan, ik kijk graag, maar hoef zelf niet mee te doen. Ik voel me ongemakkelijk. Als ik naar de anderen kijk, vraag ik me af of ik niet raar sta te bewegen. De rest lijkt daar niet mee bezig te zijn. Ik kijk wat rond en probeer me te laten gaan. Lees verder

0

De grote dag

We zaten allemaal in de tuin. De sfeer was weer als vanouds. In onze studententijd kwamen we samen in uitgewoonde keukens met goedkope wijn. Hier zaten we weer te kletsen, maar inmiddels wel bij een Franse vakantievilla met veel champagne. Na afronding van de studies waren we allemaal onze eigen weg gegaan. Dat Michiel en Annette bij elkaar bleven, verraste me niet. Michiel was de aanvoerder van onze groep, hij nam altijd het voortouw en hij had bij alles wat hij deed succes. Annette was een prachtige verschijning. Ze was wat schuchter en je zag hoe ze Michiel altijd bewonderde. In mijn ogen was Annette voor Michiel een trofee. Het verbaasde me dat Annette en Michiel geen groots feest van hun bruiloft maakten. Ze gingen trouwen in Frankrijk en wilden dat klein organiseren, alleen met de vrienden van toen. Vandaar dat we allemaal de dag voor het huwelijk in de Franse zon verhalen zaten op te halen. Lees verder

0

No surrender

Eindelijk thuis. Wat een lange dag, ik ben volledig uitgeput. Ik zet de thermostaat een stuk hoger en laat me op de bank vallen. Wezenloos staar ik voor me uit. Een koude rilling gaat door me heen en ik denk aan een warme douche. Op de automatische piloot loop ik naar boven en niet veel later sta ik onder de warme straal. Als de badkamer volledig beslagen is, draai ik de kraan weer dicht. Misschien heb ik hier wel een uur gestaan, ik weet het werkelijk niet. Een beetje rozig trek ik mijn jogging outfitje aan en ga weer naar beneden. Lees verder

0

A gentleman’s excuse me

Hij had meteen gezien dat ze iets bijzonders had. Ze was niet zo zeer een opvallende verschijning, maar wel voor hem. Ze was wat ingetogen, maar haar manier van bewegen, de glinstering in haar ogen; hij voelde dat er meer was. Het was voor hem vanzelfsprekend om galant te zijn, maar bij haar leek het wel steeds een stap verder te gaan. Kwam het door wie ze was, of door haar warme dankbare blik bij dat soort gebaren? Wat maakte het ook uit. Hij parkeerde en liep om de auto heen. Lees verder

0

Just say yes

De auto was snel geparkeerd. Ook al was hij veel te vroeg, hij stapte meteen uit. Hij liep op en neer, met zijn blik steeds gericht op de straat waar zij uit zou moeten gaan komen. De spanning gierde door zijn lijf. Dit was niets voor hem, hij die zo beheerst en bedachtzaam is. Hij straalde altijd het vertrouwen uit dat je op hem kon bouwen. Zo wilde hij ook zijn, juist bij haar, maar dan moest zij hem wel echt de kans geven. Lees verder

0

Een sprookje komt uit

Opeens was hij wakker geschud. Zijn vrouw was dan wel overleden, maar het leven ging door. Zijn leven was ook wel doorgegaan. Hij werkte nog steeds als internist in hetzelfde ziekenhuis waar hij had toegestemd haar beademing te stoppen. De eerste keer daarna was het vreemd geweest om er weer te gaan werken. Al snel was het echter een prettige afleiding. Hij was goed in zijn werk en kon al het andere buitensluiten. Lees verder

0

The carol that you sing, right within your heart

Met veel tegenzin was ik in de auto gaan zitten. De achterbank was nog neergeklapt. ‘Een meevaller,’ grinnikte ik cynisch in mezelf. Ik deed de radio aan en er tetterde meteen een kerstliedje uit. Snel deed ik de radio weer uit. Het liedje bleef echter in mijn hoofd zeuren en dan kon ik net zo goed de radio weer aanzetten. De radio ging dus weer aan. ‘Nou dame, dit wordt een mooi symbolisch nieuw begin, hup rijden,’ sprak ik mezelf vermanend toe en startte de motor. Lees verder

0

I alone love you

Het begon met iets te lang oogcontact in een vergadering op het werk. We werken binnen dezelfde organisatie, maar hebben zelden met elkaar te maken. Daarna kwam er een receptie waar we aan de praat raakten. Een beetje onopvallend gingen we tegelijkertijd weg om in een kroeg nog even verder te praten. Ik vond het meer dan gewoon gezellig. Het buiten afscheid nemen was wat ongemakkelijk. Ik kreeg een voorzichtige zoen die ik ietwat ingehouden beantwoordde. Lees verder

2

Allround dienstverlener

In het kennismakingsgesprek kon hij zijn ogen niet van me af houden. Zelf ontweek ik elk oogcontact en keek vooral omlaag. Ik sloeg mijn benen over elkaar en deed net of ik mijn rokje over mijn knieën wilde trekken. Ondertussen wiebelde ik met mijn hooggehakte pump. Ik zag hem ernaar staren. Deze overplaatsing zou weer een succes gaan worden. Lees verder

0

Ik weet het zeker

Mijn ouders vonden me al snel een beetje vreemd. Ik was een stil kind, leefde in mijn eigen wereld. Toen ik leerde lezen, werd ik direct verliefd op boeken. Met muziekles wist ik meteen dat ik piano wilde spelen. De muziekleraar uitte zijn verbazing hoe snel ik het oppikte, met name werken van Haydn had ik snel onder de knie. Lees verder

0

In het donker

Eens in de zoveel tijd, altijd ’s avonds laat wanneer ik alleen thuis ben, krijg ik onverwachts bezoek. Inmiddels ben ik er zelfs huiverig voor geworden. Wat vroeger gezellig was, is vervelend geworden. Eenmaal binnen is hij ook steeds moeilijker weer weg te krijgen. Angstig zijn voor zijn komst maakt juist dat hij vaker komt. Mijn donkere geweten heeft mij steeds meer in zijn greep. Lees verder

0

Love, all I needed was love

Thuis. Ik laat mijn jas en tas op de grond zakken en loop in het donker verder. Als ik niet zo veel gedronken had, zou ik vast zonder struikelen de keuken binnen zijn gekomen. Wat was dit een vreselijke avond. Hij was er ook. We hadden oogcontact en ik voelde al dat er wat veranderd was. Hij keek korter en had een andere blik. De schrik sloeg me om het hart. Lees verder

0

Klaar mee

De voordeurbel ging. Mijn moeder duwde zich van de bank omhoog en strompelde naar de deur. Waarom ging ze met haar dronken hoofd überhaupt de deur open doen? Ik glipte snel de keuken in om er vooral niets mee te maken te hebben. Ik had ook geen brood naar school meegekregen, dus dan kon ik wat te eten zoeken; crackers met pindakaas ging het worden. Ik kon geen schoon bestek meer vinden, dan maar even een vleesmes. Lees verder

0

Liefde & lust

Ik zie gelukkig al fietsen van mijn vriendinnen staan. Ik ben nooit zo’n held om alleen naar feestjes te gaan. Maar ja, ik ben alleen thuis nu mijn vriend voor zijn werk op reis is. Dat is wel even wennen als je al vijftien jaar samenwoont. Die schoenen met hakjes zijn toch eigenlijk niet handig bij een strandtent. Stom, niet over nagedacht, ik was teveel bezig om er leuk uit te zien. Lees verder

0

Vrij zijn

Ik fietste al zeker tien minuten alleen langs de hoofdweg. Normaal ging ik op zaterdag na het uitgaan nooit alleen naar huis. Er waren altijd wel andere studenten uit mijn flat en rond sluitingstijd gingen we als groep weer huiswaarts. Vanavond was ik eerder weggegaan. Ik moet altijd moeite doen om in het groepsproces mee te komen en ik kon het niet meer opbrengen. Lees verder

0

Op reis

Ik ben een beetje misselijk. Het lijkt net of ik ronddraai. Jemig, wat is het donker hier. Oh, ik kan weer door de opening bij de ritssluiting kijken. Koffers en tassen. Hé, die mensen staan te kijken en trekken soms een koffer op een karretje. Oh, ik draai echt rondjes op een band. Maar al die mensen zijn nu weg! Waarom draai ik hier nog steeds rondjes? Waarom wordt deze tas niet meegenomen? Lees verder

0

Mijn lust en mijn leven

Lief Dagboek,

Wat was ik trots op mezelf dat ik eindelijk zover was gekomen om mijn besluit over te brengen. Maar het voelde toch niet goed. Ik bleef mezelf uitleggen dat ik dit goed had gedaan. Hij reageerde er niet op zoals ik had verwacht. Wat had ik dan verwacht? Enige vorm van protest was toch wel het minste. Maar hij reageerde wat afstandelijk. Als het was wat ik wilde, dan zou hij zich erbij neerleggen. Lees verder