2

Eerste keer op de fiets

Al maanden had ik het erover. Ik zag het al helemaal voor me. Samen op de fiets. Jij voorop in je stoeltje en ik er achter. Gezellig keuvelend op pad. Geen wandelingen meer naar de kinderopvang, maar een nieuw ochtendritueel met ons fietstochtje erin. Ik bleef wel realistisch; ik had al een Jip en Janneke regenponcho voor je gekocht. Het passen van dat ding vond je in ieder geval fantastisch. Lees verder

8

Reis om de wereld in 80 woorden

Fietsend door mijn stad. Ik zie fotograferende Japanners bij het Vredespaleis. Over de kinderkopjes van het Binnenhof. Mijn rammelende fietsslot zorgt dat ik de ruimte krijg. Een aantal Amerikanen kijkt op. De witte gympen en sokken zijn niet te missen. Onder de Chinese poort door China Town in. Zelfs de straatnaambordjes zijn in het Chinees. Nog even boodschappen doen op de Haagse Markt. Zoveel verschillende exotische producten alsook mensen. Ik hoef niet ver te reizen om de wereld te zien. Lees verder

8

Een othematoom

Vorige week kreeg je opeens een dik oor. Ik dacht dat het een ontsteking was en dat het vocht wat ik voelde wel weer weg zou trekken. Na een paar dagen was jij het helemaal zat. Je liep te schudden met je kop en wilde eigenlijk alleen nog maar liggen en belangrijker; niet aangeraakt worden. Zodra ik maar met een vinger naar je oor wees begon je al te blazen. Lees verder

8

Geen zin in rechts

Na een paar weken was het overduidelijk. Waarom zou je naar rechts gaan kijken als er links al genoeg te zien is? Je bed werd gedraaid. Misschien keek je wel naar het raam voor het licht. Dat bleek niet het geval. Het uitzicht op je kast vond je ook prima. Dan nog maar een kwartslag draaien, zodat aan je linkerzijde alleen een witte muur was. De rechterzijde van je bed werd interessanter gemaakt met twee konijntjes. Ook dat maakte je allemaal niets uit. Lees verder

12

Op pad met de kinderwagen

Als ik naar buiten ga met de kinderwagen is de wereld anders. Dat verbaasde me niets toen ik voor de eerste keer de deur uitging. Dat was voor een korte wandeling waarbij het al meer dan een kwartier duurde, voordat ik überhaupt buiten was. Heeft hij voldoende kleertjes aan? Dekentje en mutsje? Fototoestel? Zit alles in de luiertas wat we maar nodig zouden kunnen hebben? En daar gingen we! Ik had helemaal geen oog voor de omgeving. Ik keek alleen maar in de wagen. Lees verder

3

Eerste keer naar de kinderopvang

Vroeg! Je vond het veel te vroeg. Voor je eerste fles moest je altijd al wakker gemaakt worden. Daarna had je wel even zin in spelen, maar het liefst sliep je nog even door. Als het kon zelfs bij papa en mama in bed. Dan hield je opeens heel stilletjes je ogen dicht, zo van kijk mij hier nou lief liggen. Laat me maar lekker hier blijven slapen. In je eigen bed ging dat anders. Daar moest je eerst een kwartiertje jengelen, voordat je in slaap viel. Lees verder

14

Sudoku

Sinds een half jaartje heb ik een nieuwe beste vriend. Geleidelijk heeft hij een onuitwisbare plek in mijn leven ingenomen. Op de moeilijke momenten wend ik mij tot hem. Hij zorgt dat ik even stop met piekeren. Hij geeft afleiding van hetgeen waar ik maar niet los van kan komen. Het duurt soms even voordat hij mijn volledige aandacht heeft, maar als het zover is, dan blijf ik in zijn greep. Na ons momentje samen ben ik vaak iets rustiger en kan ik alles weer wat meer van een afstandje zien en relativeren. Lees verder

10

Vies?

Hoe krijg je het voor elkaar. Bij een poepluier duw je de inhoud er bij je benen uit en tijdens het verschonen veeg je nog even met je been door alles heen. Net voordat je nieuwe luier om is ga je plassen, zodat zowel jij als ik onder zitten. Na het drinken spuug je nog wat melk terug, goed gemikt over mijn schone kleren. Lees verder

17

Eerste keer ziek

Zondagavond gooide je een deel van je flesje weer naar buiten. Een boertje over de schouder was nooit een probleem. Deze keer kwam er een grote golf melk mee. Onvoorstelbaar hoe ver je dat spuugde. In je drie levensmaanden was drinken nooit een probleem geweest. Alle flesjes gingen er in hoog tempo in. Misschien had je gewoon even genoeg gehad. Lees verder

7

Als je het doet…

Daar loop ik dan. Het zachte katoen van mijn zomerjurk wappert verkoelend tegen mijn benen. Het witte strand recht voor mij zou zo voor reclamedoeleinden gebruikt kunnen worden. Aan iedere hand loopt een dolgelukkige peuter. Ze kunnen niet wachten om met de meegebrachte schepjes en emmertjes het zand in te duiken. Dit is duidelijk het begin van nieuw geluk. Lees verder

11

De wolf, de geit en de kool

Al een aantal keer heb ik ’s avonds als lief thuis komt verteld dat er vandaag weer een gevalletje ‘wolf, geit en kool’ was. Ik weet trouwens nog precies waar ik het raadsel van de wolf, de geit en de kool ontdekte. Dat was in mijn kleuterjaren in het Evoluon. Het Evoluon was toen nog een museum over wetenschap en techniek waar je veel zelf kon bedienen. Het raadsel van de wolf, de geit en de kool loste je op door knoppen in te drukken. Hoe dat met die knoppen precies werkte weet ik niet meer, maar ik weet nog wel dat ik het fantastisch vond. Lees verder

16

Welk type ouder ben jij?


Voor deze kersverse moeder gaat er een compleet nieuwe wereld open. Behalve dat het prachtig is, heb ik ook last van onzekerheid. Hoe moet ik het doen? Doe ik het wel goed? Vervolgens ga ik op zoek naar kennis. Internet staat er vol mee en er zijn boeken genoeg om de hele kindertijd door te komen. Ik kom onderwerpen tegen waar ik überhaupt nog niet over heb nagedacht. De vraag is dus of al dat lezen mij wel helpt. Lees verder

13

Bevalling

De uitgerekende datum passeerde en er gebeurde helemaal niets. De kleine vond het binnen prima en peinsde er niet over om überhaupt te gaan indalen. De gynaecoloog gaf hem ook helemaal gelijk; wie verlaat er uit vrije wil een gratis privé jacuzzi met all-inclusive arrangement? Ik voelde me goed, maar ging me wel realiseren dat als er vanzelf niets gebeurde, er in het ziekenhuis actie ondernomen zou worden. Daar had ik geen zin in. Lees verder

10

Gluren

‘Daan zegt dat Sinterklaas niet bestaat.’
‘Dat is niet waar. Wij gaan zelf naar de intocht kijken en er is ook het Sinterklaas journaal.’
‘Ja, maar soms zie je op tv een hele andere Sinterklaas.’
‘Mama vertelde toch dat er hulp-Sinterklazen zijn. Het is anders veel te veel werk voor hem.’ Lees verder

6

Redding uit onverwachte hoek


Ik had verwacht het langer voor mezelf te kunnen houden, totdat het aan mijn buik te zien zou zijn. Die voorbereidingstijd was voor mijn plan ook zeker nodig. Door de misselijkheid lukte het echter niet om de zwangerschap zo lang voor Donald verborgen te houden. Ik kon hem nog even wijs maken dat het een voedselvergiftiging was. Na een paar dagen viel ik echter door de mand; ‘Schatje, dacht je dat ik hier boos over zou zijn?’ Lees verder

9

Cocktail

1989. Ik was veertien jaar en waar draaide toen
alles om? Vriendinnetjes en school. Nee, nog
net niet om jongens, dat zat er wel al aan te komen. Was ik daar wat laat mee?
Wat was er belangrijk op school? De agenda! Met veel zorg zocht je ruim voor het begin van het schooljaar de agenda uit, de duurste aanschaf voor een schooljaar. Daarna begon de fase van het personifiëren daarvan. Verhaaltjes door vriendinnetjes, tekeningen, stickers. Dit alles met veel roze. Ja, ik was een echt meisje. Die agenda’s zijn het enige dat ik uit de schooltijd heb bewaard. Bij een opruimactie ontdekte ik de doos en moest ik weer aan die
tijd denken. Er kwam nog steeds een walm van
geurpenneninkt uit. Lees verder

14

Zwanger

Het is zover. Vanaf zwangerschapsweek 37 moet je je bed op klossen zetten, omdat dat een goede werkhoogte voor de verloskundige en de kraamhulp is. Die zijn echter nog lang niet in zicht en hoe kom ik er zelf nou nog in en uit? Is dat eigenlijk niet belangrijker? Zeker omdat ik er ’s-nachts bijna elk uur uit moet voor het toilet? Lees verder

9

Dansles

Op mijn 14e ging ik op dansles. Vast zoals dat bij vele meisjes op die leeftijd gaat; met je vriendinnen. Ik vond het fantastisch. Het was ook het begin van ‘het uitgaan’. Op vrijdagavond hadden we les en op zaterdagavond was er ‘vrij dansen’. Van de beginnersgroep, gingen we naar Brons, daarna kwam Zilver, Zilver ster 1 en toen we twee jaar later met Zilver ster 2 startten was meer dan de helft van de meidengroep afgehaakt. Lees verder

9

De lijst

Mijn vriendinnen kenden allemaal mijn lijst. In mijn slaapkamer hing hij aan de muur. Er was genoeg ruimte onderaan om nieuwe dingen erbij te schrijven, maar dat was niet meer gebeurd. Hij was wel af zo. In de zoektochten op internet naar mijn vorm van kanker, ontdekte ik de Bucket List; een lijst van dingen die je wilt doen voor je doodgaat. Ik vond het een aardig idee, maar deed er niets mee. Dat kwam pas later, toen ik te horen kreeg dat ik uitbehandeld was. Lees verder

4

Anger never dies

Dit was eigenlijk net zo goed mijn schuld, flitste er als laatste door me heen. Ik had er niks aan gedaan om het te voorkomen. Ergens wist ik altijd al dat dit kon gebeuren, zou gaan gebeuren. Ik had wel een ander scenario in mijn hoofd gehad, maar uiteindelijk week het er niet eens zoveel vanaf. Ik zei op dat moment ook niets. Hij ook niet trouwens. Zijn aandacht was gericht op het redden van de situatie, maar dat zat er niet meer in. Ik kreeg zelfs een soort rust over mij heen. Ik kon er tenslotte toch niets meer aan doen. Vreemd hoe die laatste seconden dan minuten lijken te duren. Lees verder

2

Kansen grijpen

Stephanie

De eerste keer dat het me overkwam vluchtte ik direct de kamer uit. Ik rende naar de werkkast en stond daar minutenlang in het donker tot ik weer een beetje kon nadenken. Toen ik weken later in een zelfde situatie verzeild raakte, reageerde ik een stuk beter. Beleefd, maar in duidelijke taal, vertelde ik dat ik er niet van gediend was. Lees verder

17

Morgen wordt het anders

Ik voel mijn hartslag tekeer gaan. De adrenaline giert door mijn lijf. Waarom? Ik heb net boodschappen gedaan. Met de auto. Zelfs na het uitpakken van twee volle tassen supermarktinkopen, ben ik nog niet helemaal hersteld. En dan heb ik het nog niet eens gehad over mijn gesteldheid vlak voordat ik de auto instapte. Lees verder

1

Geheim

‘Trut!’
‘Doe nou even rustig. Ik krijg mijn jas niet dicht.’
‘Wat nou rustig, jij praat daar aan die bar honderduit met die gozers.’
‘Dat is toch het idee van uitgaan, doe nou niet zo moeilijk.’
‘Onzin ouwehoeren prima, maar jij vertelt wat je geheim zou houden!’
‘Joh, we kennen ze toch niet.’ Lees verder

4

Tijd voor verandering

Het wachten in de auto valt ook deze avond mee. Na ruim een uur komt mijn onderzoeksubject de sportschool weer uit. Ik maak een foto op het moment dat hij hoffelijk de deur openhoudt voor een dame die naar binnen wil. Ik had deze foto helemaal niet hoeven maken, ik doe het ook meer voor mezelf. Het is geen straf om deze mooie galante man nog wat scherper op mijn camera te kunnen terugzien. Ik wacht tot hij wegrijdt en ga er op gepaste afstand achteraan. De route is duidelijk, hij gaat naar huis. Ik rijd er achteraan en schrijf de tijd op dat hij thuis komt. Lees verder

4

Koffie afspraak

‘Sst. Niets zeggen.’ Net of ik iets te vertellen had. Het zorgde eerder voor een geruststelling, ik hoefde niet naar woorden te zoeken. Onze gesprekken verliepen altijd zo stroef. Toch bleven we koffie afspraakjes maken tijdens het werk. We mailden elkaar geregeld, maar als ik dan weer in zijn kamer zat, ging het zo moeizaam; halve zinnen, zoeken naar onderwerpen, oogcontact en juist weer wegkijken. Normaal liep hij na deze koffie-catastrofes met me mee naar buiten, ik ging terug, hij ging even roken. Maar niet deze keer. Lees verder