0

Actie is reactie

palmbomen
‘Het is niet wat je denkt dat het is!’ riep hij toen ik onverwacht zijn kantoordeur opende. Ik wilde hem verrassen met een lunch in de stad. Ik was verbaasd dat zijn secretaresse niet in de aangrenzende kamer voor zijn deur zat en was zodoende doorgelopen. De secretaresse had ik gevonden; half ontkleed bovenop zijn bureau. Er was geen denkwerk nodig om te zien wat hier gebeurde.
‘Nee? Jij hebt lef!’ gilde ik. Ik smeet de deur dicht en vertrok. Ik zag de blikken wel van al die kantoortijgers. Hun gesprekken verstomden even en op fluistertoon gingen ze daarna verder. Zij wisten zo te zien al langer wat er speelde. Was ik dan zo naïef geweest? Lees verder

0

Het ultieme vakantiegevoel

5 producten bol AH

De avond viel. Het begon al te schemeren en op een paar spelende kinderen na was het zwembad zo goed als leeg. Plotseling klonk in de verte muziek. Ik herkende meteen de eerste klanken van Stromae’s cd Racine Carree. Heerlijk. Van mij had het volume nog wel wat harder gemogen. Mijn hangmat Sambito had een mooi plekje naast mijn tentje op de camping. Ik schommelde zachtjes heen en weer en zag hoe barbecues werden aangestoken en de eerste drankjes gulzig naar binnen gegoten werden. De ergste hitte was voorbij en ik voelde mijn huid nog natintelen van de zonnestralen. De aftersun van Garnier Ambre Solaire was geen overbodige luxe. Nadat ik mezelf al schommelend had ingesmeerd liet ik de fles op de grond vallen. Lees verder

2

Reddende engel

Poe

Kinderen waren mijn lust en mijn leven. Als klein meisje speelde ik vooral met poppen. Dat waren mijn kindjes. Als er gevraagd werd wat ik later wilde worden, dan was mijn antwoord steevast moeder. Niemand was verbaasd dat ik kinderverpleegkundige werd. Daar kon ik mijn zorgzaamheid voor kinderen in kwijt. Het leven lachte me toe. ‘Inge heeft het goed voor elkaar,’ zei iedereen. ‘Nog een man en eigen kinderen en dan is het plaatje compleet.’ Lees verder

3

Een vrije vrijdag

Een vrije vrijdag

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Soms heb je van die dagen dat je je simpelweg zo gelukkig voelt. Dat heb ik vandaag. Het is een zonnige vrijdagochtend en dankzij de 36-urige werkweek in mijn nieuwe baan in het HagaZiekenhuis heb ik om de week op vrijdag vrij. Dit is de derde vrije vrijdag en het voelt nog steeds als een cadeautje. Lees verder

5

Het mooiste cadeau

Het cadeau lag op tafel

Het cadeau lag op tafel, zorgvuldig ingepakt 
met een rood lint. In de deuropening draaide ik me nog even om. Het pakje zag er feestelijk uit. Daar had ik ook echt mijn best voor gedaan. Het moest er overduidelijk uitzien als een bijzonder mooi cadeau. Mijn hart klopte in mijn keel. Hoe zou hij reageren? Ik zou het niet zien. Ik had ervoor gekozen het niet te willen zien. Het leek me beter het zo te doen. Hij zou dit niet zien aankomen. Hij moest eerst de kans krijgen dit zelf te verwerken. Of was ik gewoon een enorme lafaard? Lees verder

3

Weet je het zeker?

Right now

‘Weet je het zeker?’ hoorde ik zachtjes achter me.
‘Hmmm,’ was mijn instemmende geluid. Ik rook zijn aftershave en hoorde hoe hij de sleutel pakte.

De hele fietstocht hadden we niets tegen elkaar gezegd. Af en toe zei hij: ‘Nu links.’ ‘Daar rechts.’ Zo waren we van ons werk bij zijn huis terecht gekomen. Ik zou bij hem gaan eten. Na maanden om elkaar heen gefladderd te hebben, gebeurde er opeens zoveel zo snel. Met mijn hoofd kon ik het niet bijbenen. Lees verder

2

Intense stilte

Buiten heerst

Buiten heerst een intense stilte, maar in zijn hoofd razen gedachten die hem dwingen op dit late uur de deur open te doen. Hij moet haar zoeken. Ze is al twee uur weg. Zo weglopen is niets voor haar. Dat realiseerde hij zich op dat moment ook wel, maar hij kon het toen niet opbrengen om achter haar aan te gaan. Wat had hij moeten zeggen? Hij moest nadenken. Hij had haar al lang terug verwacht. Inmiddels is het zelfs al donker geworden. Lees verder

2

Niet kunnen loslaten

schrijfwedstrijd

Er wordt zachtjes op zijn deur geklopt. ‘Zie je wel, ze is toch terug gekomen,’ denkt hij. ‘Van die enorme uitval heeft ze spijt.’ Hij glimlacht. Het heeft hem wel aan het denken gezet. Hij wil niet zonder Inge. Hij kan zelfs niet meer zonder haar. Dat zal hij haar ook zo vertellen. ‘Je niet hoeft te kloppen, hoor,’ roept hij. De deur gaat open. Zijn blik blijft op zijn beeldscherm gericht. ‘Ik typ dit mailtje nog even af. Ga je alvast zitten? Of nee, ik heb een beter idee. Ik heb nog een fles wijn onder in de kast staan. Als jij inschenkt, ben ik daarna ook klaar.’ Hij typt snel verder en hoort dat de fles is gevonden. ‘Fantastisch,’ denkt hij. ‘Eind goed, al goed.’ Op het moment dat hij op verzenden klikt, voelt hij de fles met een enorme klap op zijn hoofd neerkomen. Glasscherven en rode wijn vliegen in het rond. Hij grijpt naar zijn hoofd. Loopt er nou ook bloed in zijn ogen? Dan komt een volgende klap. Ook met de rest van de fles wordt zijn hoofd hard geraakt. Het glas snijdt door zijn vingers die hij beschermend op zijn hoofd had gelegd. Hij valt neer op zijn toetsenbord. Lees verder

8

Reis om de wereld in 80 woorden

Fietsend door mijn stad. Ik zie fotograferende Japanners bij het Vredespaleis. Over de kinderkopjes van het Binnenhof. Mijn rammelende fietsslot zorgt dat ik de ruimte krijg. Een aantal Amerikanen kijkt op. De witte gympen en sokken zijn niet te missen. Onder de Chinese poort door China Town in. Zelfs de straatnaambordjes zijn in het Chinees. Nog even boodschappen doen op de Haagse Markt. Zoveel verschillende exotische producten alsook mensen. Ik hoef niet ver te reizen om de wereld te zien. Lees verder

9

De lijst

Mijn vriendinnen kenden allemaal mijn lijst. In mijn slaapkamer hing hij aan de muur. Er was genoeg ruimte onderaan om nieuwe dingen erbij te schrijven, maar dat was niet meer gebeurd. Hij was wel af zo. In de zoektochten op internet naar mijn vorm van kanker, ontdekte ik de Bucket List; een lijst van dingen die je wilt doen voor je doodgaat. Ik vond het een aardig idee, maar deed er niets mee. Dat kwam pas later, toen ik te horen kreeg dat ik uitbehandeld was. Lees verder