3

Weet je het zeker?

Right now

‘Weet je het zeker?’ hoorde ik zachtjes achter me.
‘Hmmm,’ was mijn instemmende geluid. Ik rook zijn aftershave en hoorde hoe hij de sleutel pakte.

De hele fietstocht hadden we niets tegen elkaar gezegd. Af en toe zei hij: ‘Nu links.’ ‘Daar rechts.’ Zo waren we van ons werk bij zijn huis terecht gekomen. Ik zou bij hem gaan eten. Na maanden om elkaar heen gefladderd te hebben, gebeurde er opeens zoveel zo snel. Met mijn hoofd kon ik het niet bijbenen. Lees verder

2

Niet kunnen loslaten

schrijfwedstrijd

Er wordt zachtjes op zijn deur geklopt. ‘Zie je wel, ze is toch terug gekomen,’ denkt hij. ‘Van die enorme uitval heeft ze spijt.’ Hij glimlacht. Het heeft hem wel aan het denken gezet. Hij wil niet zonder Inge. Hij kan zelfs niet meer zonder haar. Dat zal hij haar ook zo vertellen. ‘Je niet hoeft te kloppen, hoor,’ roept hij. De deur gaat open. Zijn blik blijft op zijn beeldscherm gericht. ‘Ik typ dit mailtje nog even af. Ga je alvast zitten? Of nee, ik heb een beter idee. Ik heb nog een fles wijn onder in de kast staan. Als jij inschenkt, ben ik daarna ook klaar.’ Hij typt snel verder en hoort dat de fles is gevonden. ‘Fantastisch,’ denkt hij. ‘Eind goed, al goed.’ Op het moment dat hij op verzenden klikt, voelt hij de fles met een enorme klap op zijn hoofd neerkomen. Glasscherven en rode wijn vliegen in het rond. Hij grijpt naar zijn hoofd. Loopt er nou ook bloed in zijn ogen? Dan komt een volgende klap. Ook met de rest van de fles wordt zijn hoofd hard geraakt. Het glas snijdt door zijn vingers die hij beschermend op zijn hoofd had gelegd. Hij valt neer op zijn toetsenbord. Lees verder

6

Redding uit onverwachte hoek


Ik had verwacht het langer voor mezelf te kunnen houden, totdat het aan mijn buik te zien zou zijn. Die voorbereidingstijd was voor mijn plan ook zeker nodig. Door de misselijkheid lukte het echter niet om de zwangerschap zo lang voor Donald verborgen te houden. Ik kon hem nog even wijs maken dat het een voedselvergiftiging was. Na een paar dagen viel ik echter door de mand; ‘Schatje, dacht je dat ik hier boos over zou zijn?’ Lees verder

2

Kansen grijpen

Stephanie

De eerste keer dat het me overkwam vluchtte ik direct de kamer uit. Ik rende naar de werkkast en stond daar minutenlang in het donker tot ik weer een beetje kon nadenken. Toen ik weken later in een zelfde situatie verzeild raakte, reageerde ik een stuk beter. Beleefd, maar in duidelijke taal, vertelde ik dat ik er niet van gediend was. Lees verder