2

Liefdesgedichtje

Na zes jaar mag het wel een traditie genoemd worden. Valentijnsdag inspireerde tot het schrijven van een toepasselijke tekst. Begin februari, soms zelfs eerder, begon de ideeënmotor al te draaien, te beginnen met een quote of gedicht. Tot zo’n vier jaar geleden schreef ik bijna maandelijks teksten in dat genre, dat veranderende naar eens per jaar voor Valentijnsdag. Dit jaar lukt zelfs dat niet meer. Lees verder

6

Tweede kraamtijd

Kaarten

 
Vier weken voor de uitgerekende bevallingsdatum stopte ik met werken. Wat een rust kwam er toen. Ik ruimde nog wat laatste dingen op, maakte eindelijk het fotoboek van de vakantie af en kwam sinds lange tijd weer eens toe aan het lezen van een tijdschrift op de bank. Ik wist toen al dat het de stilte voor de storm was, dat ik er nog maar even goed van moest genieten en vooral moest zorgen dat ik zo uitgerust mogelijk raakte. Daarna was de rust inderdaad voorbij. De eerste zes weken na de bevalling, de kraamtijd, vlogen om. Wat verliep dat anders dan de eerste keer. Lees verder

5

Bevalling

Geboren

 
Door de vorige bevalling, eindigend in een keizersnede, werd me deze keer een keuze geboden; de natuurlijke wijze of weer een keizersnede. Ik koos ervoor om het op de natuurlijke wijze te doen. Het zou toch vast minder pijnlijk en sneller dan de vorige keer gaan? Wel besloot ik dat als ik weer zou moeten worden opgenomen om ingeleid te worden, het dan een keizersnede werd. Ik wilde juist meemaken dat het kindje zelf de start van de bevalling zou aangeven. Als dat weer zo kunstmatig gestart zou worden, was voor mij het mooie effect weg. Lees verder

5

Mama is een fabriek

Mama is een fabriek
 
Regelmatig ga ik met mijn kleine man naar onze bibliotheek. De prentenboeken staan in bakken gesorteerd op thema. Hij kan er zo prima bij en rent steevast naar de bakken van ‘transport’ om daar autoboekjes uit te halen. In het zithoekje gaan we ze dan samen lezen. Voor de variatie probeer ik elke keer ook wat boekjes uit een andere thema-bak tussendoor gelezen te krijgen. Met wisselend succes. Na een half uurtje is het wel weer tijd voor een volgende activiteit en verlaten we de bibliotheek. Wij nemen nooit boekjes mee; thuis hebben we er ook al zo veel. Lees verder

3

Hoe het gaat

NaipaulHet gaat al weken niet lekker. Misschien zelfs wel maanden, als ik er wat beter over nadenk. Maar ik wil er niet bij stilstaan. Ik besef me heel goed dat ik me er bewust voor afsluit. Het lijkt echter wel of de mijlpaal van 12,5 jaar getrouwd zijn maakt dat ik er niet meer omheen kan. Dat dit het moment is dat ik iets moet gaan doen. Lees verder

4

Toekomst

Pablo Neruda Sonnet XLIV
 
Soms, meestal ‘s avonds laat, stuur ik mijn gedachten gericht op pad. Naar jou. Ik twijfel er dan niet aan dat jij ook aan mij denkt. Op eenzelfde manier. Dat wij een toekomst hebben waarin de liefde er altijd is, vol met speciale momenten. Zo ’s avonds laat denk ik minder helder. Dan lukt het mijn gedachterichting te kiezen en de realiteit buiten te sluiten. Want ik weet dat ik ervaar wat ik niet heb en denk te willen hebben. Maar ondertussen besef ik ook dat wat ik denk te willen hebben niet als zodanig komt. Dat daar vervolgens dan nog zoveel meer bij komt wat ik juist niet had willen hebben, waardoor dat wat ik dacht te willen hebben, de aantrekkelijkheid verliest zodra ik het heb. Lees verder

0

In memoriam Floortje

Floortje

 

Lieve Floor. Vanmorgen hebben we afscheid van je genomen. Een besluit dat we gisterenavond namen toen jij opeens zo ziek werd dat je niets meer kon behalve braken, terwijl er niets meer te braken was. De hele nacht waren we samen. Ik kon niets anders dan je aaien en huilen en me realiseren dat dit onze laatste uren samen zouden zijn. Je was twintig, met slecht functionerende nieren en een allergie; elke dag pillen en speciaal voer. Twintig was mooi, meer dan mooi. We hadden al eerder bedacht dat als je serieus ziek ging worden, de keus minder moeilijk zou zijn om dit besluit te nemen. Maar toch. Lees verder

1

Affaire in de financiële top

Geschreven in juli 2014; een mogelijke uitwerking van de gebeurtenissen die ertoe leidden dat Willem Buiter aangifte deed van stalking en intimidatie door Heleen Mees. Feiten zijn overgenomen uit gerechtelijke stukken, de relatie met de opvolging van Wellink uit dit artikel.

 

Uit het proefschrift van Heleen Mees

Uit het proefschrift van Heleen Mees

 

Willem keek naar zijn telefoon. Hij zag dat het geluidje een sms’je van Heleen was en ging verder met zijn gesprek over inflatie en monetaire politiek. Hij viel een paar keer stil en moest zoeken naar zijn woorden.
‘Zullen we de volgende keer maar verder gaan?’ zei zijn gesprekspartner ‘Dat sms-bericht van zojuist heeft blijkbaar je aandacht nodig.’
Toen ze afscheid namen kwam er een tweede sms-bericht binnen. Misschien moest hij het geluid uitzetten. Heleen was echter niet de enige die berichten stuurde. Soms was het bijzonder handig om meteen op de hoogte gesteld te worden van ontwikkelingen binnen de Amerikaanse Citigroup-bank waar hij als hoofdeconoom werkzaam was. Sms-berichtjes van Heleen waren echter al lang niet zakelijk meer. Hij durfde ze al niet meer in bijzijn van anderen te lezen. Soms waren ze zo direct in onverbloemde taal, dat hij er rode konen van kreeg. Hij kon zich dan totaal niet meer concentreren op zijn werk. Lees verder

0

Actie is reactie

palmbomen
‘Het is niet wat je denkt dat het is!’ riep hij toen ik onverwacht zijn kantoordeur opende. Ik wilde hem verrassen met een lunch in de stad. Ik was verbaasd dat zijn secretaresse niet in de aangrenzende kamer voor zijn deur zat en was zodoende doorgelopen. De secretaresse had ik gevonden; half ontkleed bovenop zijn bureau. Er was geen denkwerk nodig om te zien wat hier gebeurde.
‘Nee? Jij hebt lef!’ gilde ik. Ik smeet de deur dicht en vertrok. Ik zag de blikken wel van al die kantoortijgers. Hun gesprekken verstomden even en op fluistertoon gingen ze daarna verder. Zij wisten zo te zien al langer wat er speelde. Was ik dan zo naïef geweest? Lees verder

3

Vliegtuig, vliegtuig en een Cadillac Coup de Ville

Meneer René

Met jouw komst zijn er veel nieuwe rituelen in ons huis gekomen. Rituelen die horen bij het gezellige gezinsleven. Die rituelen starten vaak met simpele dingen en groeien uit tot een aaneenrijging van kleine dagelijkse gebeurtenissen. Naarmate je ouder wordt, draag je er zelf ook steeds meer je steentje aan bij. Afwijken van een routine kan alleen als jouw leuke dingen er deel van blijven uitmaken. Anders is het huis te klein. Lees verder

0

Het ultieme vakantiegevoel

5 producten bol AH

De avond viel. Het begon al te schemeren en op een paar spelende kinderen na was het zwembad zo goed als leeg. Plotseling klonk in de verte muziek. Ik herkende meteen de eerste klanken van Stromae’s cd Racine Carree. Heerlijk. Van mij had het volume nog wel wat harder gemogen. Mijn hangmat Sambito had een mooi plekje naast mijn tentje op de camping. Ik schommelde zachtjes heen en weer en zag hoe barbecues werden aangestoken en de eerste drankjes gulzig naar binnen gegoten werden. De ergste hitte was voorbij en ik voelde mijn huid nog natintelen van de zonnestralen. De aftersun van Garnier Ambre Solaire was geen overbodige luxe. Nadat ik mezelf al schommelend had ingesmeerd liet ik de fles op de grond vallen. Lees verder

2

Reddende engel

Poe

Kinderen waren mijn lust en mijn leven. Als klein meisje speelde ik vooral met poppen. Dat waren mijn kindjes. Als er gevraagd werd wat ik later wilde worden, dan was mijn antwoord steevast moeder. Niemand was verbaasd dat ik kinderverpleegkundige werd. Daar kon ik mijn zorgzaamheid voor kinderen in kwijt. Het leven lachte me toe. ‘Inge heeft het goed voor elkaar,’ zei iedereen. ‘Nog een man en eigen kinderen en dan is het plaatje compleet.’ Lees verder

3

Een vrije vrijdag

Een vrije vrijdag

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Soms heb je van die dagen dat je je simpelweg zo gelukkig voelt. Dat heb ik vandaag. Het is een zonnige vrijdagochtend en dankzij de 36-urige werkweek in mijn nieuwe baan in het HagaZiekenhuis heb ik om de week op vrijdag vrij. Dit is de derde vrije vrijdag en het voelt nog steeds als een cadeautje. Lees verder

1

Met opzet aangereden

foto1foto2

 

 

 

 

 
Gisteren, zaterdag, was een hele zonnige dag en voor het eerst weer bijzonder warm. Wat doe je dan als je in Den Haag woont? Dan ga je ’s middags naar Florentia om een ijsje te eten. We waren benieuwd hoe onze 2,5 jarige jongen dat zou vinden. Zijn eerste likje ijs kreeg hij daar ook en daarna zijn we er meerdere keren geweest. De hele winter echter niet meer. Lees verder

5

Het mooiste cadeau

Het cadeau lag op tafel

Het cadeau lag op tafel, zorgvuldig ingepakt 
met een rood lint. In de deuropening draaide ik me nog even om. Het pakje zag er feestelijk uit. Daar had ik ook echt mijn best voor gedaan. Het moest er overduidelijk uitzien als een bijzonder mooi cadeau. Mijn hart klopte in mijn keel. Hoe zou hij reageren? Ik zou het niet zien. Ik had ervoor gekozen het niet te willen zien. Het leek me beter het zo te doen. Hij zou dit niet zien aankomen. Hij moest eerst de kans krijgen dit zelf te verwerken. Of was ik gewoon een enorme lafaard? Lees verder

4

De nieuwe arts

Cover Ziek!

 
Ik lig net in bed als de telefoon gaat. Ik weet al wat er gaat komen.
‘Ja, Jan Brouwers hier. We hebben een bloeder op de SEH en ik verwacht dat we er daarna meteen nog eentje uit de kliniek moeten doen. Ik ben er al.’
‘Ik kom eraan.’ Meteen hang ik op. Snel doe ik mijn kleren aan en stap de auto in.
Het oude autootje heb ik juist voor deze ritjes gekocht. Ik had geen zin om voor de dienstoproepen in de nachtelijke uren op mijn fiets te stappen. Met mijn personeelspas gaan alle deuren voor me open en in het donker loop ik door de gangen naar de afdeling. Het blijft speciaal om midden in de nacht in diepe stilte alle lampen aan te doen. Ik bel meteen naar de spoedeisende hulp. Lees verder

3

Weet je het zeker?

Right now

‘Weet je het zeker?’ hoorde ik zachtjes achter me.
‘Hmmm,’ was mijn instemmende geluid. Ik rook zijn aftershave en hoorde hoe hij de sleutel pakte.

De hele fietstocht hadden we niets tegen elkaar gezegd. Af en toe zei hij: ‘Nu links.’ ‘Daar rechts.’ Zo waren we van ons werk bij zijn huis terecht gekomen. Ik zou bij hem gaan eten. Na maanden om elkaar heen gefladderd te hebben, gebeurde er opeens zoveel zo snel. Met mijn hoofd kon ik het niet bijbenen. Lees verder

2

Intense stilte

Buiten heerst

Buiten heerst een intense stilte, maar in zijn hoofd razen gedachten die hem dwingen op dit late uur de deur open te doen. Hij moet haar zoeken. Ze is al twee uur weg. Zo weglopen is niets voor haar. Dat realiseerde hij zich op dat moment ook wel, maar hij kon het toen niet opbrengen om achter haar aan te gaan. Wat had hij moeten zeggen? Hij moest nadenken. Hij had haar al lang terug verwacht. Inmiddels is het zelfs al donker geworden. Lees verder

5

Vreemdgaan

Kookschrift

Het voelt een beetje als vreemdgaan. Hier zet ik al zo lang al mijn teksten. Het begon met een frequentie van twee keer per week, daarna liep dat terug naar één keer per week. Tegenwoordig vind ik dat één keer per maand toch wel moet lukken. Niet dat de hoeveelheid daarbij belangrijk is, maar schrijven is leuk en door al het andere wat ik voorrang geef, komt het er niet meer van. Ook niet meer in mijn hoofd. Begon het met creatieve verhalen, vervolgens werd het babypraat en tja, wat dan nu. Lees verder

0

Tekenen

tekening konijn

Je eerste keer tekenen was bijzonder. Een vel A3 papier op de grond en een setje hele dikke potloden ernaast. Wat zou je gaan doen? Je ging ernaast zitten en zag de kleuren; ‘Rood! Groen! Blauw!’ Toen wist je nog niet wat dan welke kleur was. Je pakte een potlood op, maar snapte niet wat je ermee kon. Mama moest het dus maar even voordoen. Lees verder

4

Het is tenslotte Valentijn

Have you even been in love

 
We zouden nooit iets weghalen. Dat had ik nota bene zelf voorgeschreven. Praten via de mail ging zoveel makkelijker dan in het echt. Dat kwam niet door de slechts weinige momenten dat we elkaar zagen. Daarin werd na verloop van tijd het gesprek zelfs lastiger. Dagelijkse belevenissen hadden we al zelden uitgewisseld. Die werelden waren zo gescheiden. We wilden het over die andere dingen hebben, de dingen die maakten dat we elkaar bleven opzoeken. Ja, toch? Spanning bouwde zich steeds meer op. De mail was een veiligere, eenvoudigere weg. Lees verder

2

Niet kunnen loslaten

schrijfwedstrijd

Er wordt zachtjes op zijn deur geklopt. ‘Zie je wel, ze is toch terug gekomen,’ denkt hij. ‘Van die enorme uitval heeft ze spijt.’ Hij glimlacht. Het heeft hem wel aan het denken gezet. Hij wil niet zonder Inge. Hij kan zelfs niet meer zonder haar. Dat zal hij haar ook zo vertellen. ‘Je niet hoeft te kloppen, hoor,’ roept hij. De deur gaat open. Zijn blik blijft op zijn beeldscherm gericht. ‘Ik typ dit mailtje nog even af. Ga je alvast zitten? Of nee, ik heb een beter idee. Ik heb nog een fles wijn onder in de kast staan. Als jij inschenkt, ben ik daarna ook klaar.’ Hij typt snel verder en hoort dat de fles is gevonden. ‘Fantastisch,’ denkt hij. ‘Eind goed, al goed.’ Op het moment dat hij op verzenden klikt, voelt hij de fles met een enorme klap op zijn hoofd neerkomen. Glasscherven en rode wijn vliegen in het rond. Hij grijpt naar zijn hoofd. Loopt er nou ook bloed in zijn ogen? Dan komt een volgende klap. Ook met de rest van de fles wordt zijn hoofd hard geraakt. Het glas snijdt door zijn vingers die hij beschermend op zijn hoofd had gelegd. Hij valt neer op zijn toetsenbord. Lees verder

2

Baileys chocolate orange

Baileys

In oktober 2011 zag ik hem voor het eerst in de Allerhande en een dag later vertelde ik dat op mijn werk. Soms onthoud je rare dingen. Het was de laatste week voor mijn zwangerschapsverlof en tijdens de koffiepauze bespraken we wat ik na de bevalling direct weer wilde gaan eten of drinken. Zo vertelde ik over de fles champagne die al koud lag, rosbief en filet americain. En oh ja, wat had ik nou toch gezien; Baileys was er nu ook in de smaak chocolate orange, die zou er ook komen! Baileys mint chocolate kende ik al en vond ik heerlijk, zodoende leek deze nieuwe variant me ook een succes. Lees verder

6

Kerststal

Kerststal

De kerststal hadden we vorig jaar al gekocht. Elk jaar vul ik de kerstcollectie met één item aan. Een kerststal stond al een aantal jaar op het wensenlijstje. Toen ik deze in een folder zag, wilde ik hem meteen hebben. Oftewel, papa ging hem diezelfde dag nog halen. Afgelopen kerst stond hij onder onze kamerhoge kerstboom. Je had wel al wat oog voor de lampjes en glitters in de boom, maar daar hield het wel bij op. Lees verder

1

Fruithapje

‘Oh, Frida kom snel! Neem François ook mee, want hier gaan we wel een tijdje blijven!’
‘Het staat allemaal gewoon op het aanrecht! Heb je het Freek ook al verteld. Er is zo veel!’
‘Zo, dat is allemaal echt lekker zoet. Ik zit gewoon al vol, Frida.’
‘Heb je nou wat te klagen Fransje?’
‘Nee, nee, ik ga wel even uitbuiken onder in die schaal.’ Lees verder

2

Eerste keer op de fiets

Al maanden had ik het erover. Ik zag het al helemaal voor me. Samen op de fiets. Jij voorop in je stoeltje en ik er achter. Gezellig keuvelend op pad. Geen wandelingen meer naar de kinderopvang, maar een nieuw ochtendritueel met ons fietstochtje erin. Ik bleef wel realistisch; ik had al een Jip en Janneke regenponcho voor je gekocht. Het passen van dat ding vond je in ieder geval fantastisch. Lees verder